परं च— नमस् तस्मै भगवते कृष्णायाकुण्ठमेधसे । यो धत्ते सर्वभूतानाम् अभवायोशतीः कलाः ॥ टीका च—नम इति श्रीकृष्णावतारतया नारायणं स्तौति । एते चांशकलाः पुंसः कृष्णस् तु भगवान् स्वयम् इत्य् उक्तेर् इत्य् एषा । अत एव तच्छ्रवणानन्तरं तस्मा एव नमस्कारात् श्रुतिस्तुताव् अपि श्रीकृष्ण एव स्तुत्य इत्य् आयातम् । तथैव श्रुतिभिर् अपि निभृतमरुन्मनोऽक्ष इत्यादिपद्ये निजारिमोक्षप्रदत्वाद्यसाधारणलिङ्गेन स एव व्यञ्जितः । स्पष्टम् ॥ ॥
paraṁ ca— namas tasmai bhagavate kṛṣṇāyākuṇṭha-medhase | yo dhatte sarva-bhūtānām abhavāyośatīḥ kalāḥ || ṭīkā ca—nama iti śrī-kṛṣṇāvatāratayā nārāyaṇaṁ stauti | ete cāṁśa-kalāḥ puṁsaḥ kṛṣṇas tu bhagavān svayam ity ukter ity eṣā | ata eva tac-chravaṇānantaraṁ tasmā eva namaskārāt śruti-stutāv api śrī-kṛṣṇa eva stutya ity āyātam | tathaiva śrutibhir api nibhṛta-marun-mano'kṣa ity-ādi-padye nijāri-mokṣa-pradatvādy-asādhāraṇa-liṅgena sa eva vyañjitaḥ | spaṣṭam || ||
И ещё: «Поклон тому Бхагавану Кришне, чей разум не затуплен, кто держит ради небытия всех существ желанные части». И тика: «„Поклон“ — он славит Нараяну как нисшествие шри Кришны, по слову „эти — доли и части Пуруши; Кришна же — Бхагаван сам“».
Потому же, раз сразу по слышании того поклон сделан именно Ему, вышло, что и в восхвалении шрути восхваляем именно шри Кришна. Так же и шрути выразили именно Его в стихе «сдержаны ветры, ум и чувства» и далее — по необычному признаку: Он даёт освобождение собственным врагам и прочее. Здесь всё явно.
dca21ac75414 · опубликовано 20 сент. 2026 г., 19:59:50 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Тика выворачивает привычный порядок: не Кришна назван нисшествием Нараяны, а Нараяна прославлен как Его нисшествие.
И примета, по которой узнают Его в гимне шрути, всё та же: враги уходят свободными.