किं च— अथाहम् अंशभागेन देवक्याः पुत्रतां शुभे । प्राप्स्यामि इत्य् आदि । अंशभागेनेत्य् अत्र पूर्णोचितम् एवार्थं बहुधा योजयद्भिर् मध्ये अंशेन पुरुषरूपेण मायया भागो भजनम् ईक्षणं यस्य तेनेति च व्याचक्षाणैर् अन्ते सर्वथा परिपूर्णरूपेणेति विवक्षितम् । कृष्णस् तु भगवान् स्वयम् इत्य् उक्तत्वात् । इत्य् एवं हि तैर् व्याख्यातम् । ॥
kiṁ ca— athāham aṁśa-bhāgena devakyāḥ putratāṁ śubhe | prāpsyāmi ity ādi | aṁśa-bhāgenety atra pūrṇocitam evārthaṁ bahudhā yojayadbhir madhye aṁśena puruṣa-rūpeṇa māyayā bhāgo bhajanam īkṣaṇaṁ yasya teneti ca vyācakṣāṇair ante sarvathā paripūrṇa-rūpeṇeti vivakṣitam | kṛṣṇas tu bhagavān svayam ity uktatvāt | ity evaṁ hi tair vyākhyātam | ||
И ещё: «Затем я частью доли обрету сыновство у Деваки, благая» и далее. Слова «частью доли» толкователи, многообразно прилагая к ним смысл, подобающий полноте, посредине толкуют и так: «долею», то есть в облике Пуруши; «часть» — то есть почитание, озирание с майей, — «тем»; а в конце желают сказать: всецело совершенно полным обликом, ибо сказано «Кришна же — Бхагаван сам». Так они и истолковали.
f8f031a773a6 · опубликовано 20 сент. 2026 г., 19:59:50 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Одно неудобное выражение перебрано на все лады и кончается там же, где начался спор: полнотою.