यस्मिन् न्यस्तमतिर् न याति नरकं स्वर्गोऽपि यच्चिन्तने
विघ्नो यत्र निवेशितात्ममनसो ब्राह्मोऽपि लोकोऽल्पकः ।
मुक्तिं चेतसि यः स्थितोऽमलधियां पुंसां ददात्य् अव्ययः
किं चित्रं यदघं प्रय्âति विलयं तत्राच्युते कीर्तिते ॥319॥
yasmin nyasta-matir na yāti narakaṁ svargo’pi yac-cintane
vighno yatra niveśitātma-manaso brāhmo’pi loko’lpakaḥ |
muktiṁ cetasi yaḥ sthito’mala-dhiyāṁ puṁsāṁ dadāty avyayaḥ
kiṁ citraṁ yad-aghaṁ prayâti vilayaṁ tatrācyute kīrtite ||319||
未能识别诗律
Кто сосредоточил ум на Нём, не идёт в ад; для размышляющего о Нём даже небо — помеха, и для погрузившего в Него ум даже мир Брахмы ничтожен; пребывая в сердце людей с чистым умом, Нетленный дарует освобождение, — что же удивительного, что грех исчезает, когда прославлен этот Ачьюта?»
35a064265009 · 发布于 2026年9月24日 13:29:55 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Строфы 318–319 — из «Вишну-пураны» (6.8.20–21): Парашара обращается к Майтрее в конце своего рассказа.