ततश् च यस्यास्ति भक्तिर् भगवत्य् अकिञ्चना सर्वैर् गुणैस् तत्र समासते सुराः इत्याद्यनुसारेण भगवत्स्वरूपादिज्ञानं ततोऽन्यत्र वैराग्यं च तदनुगाम्येव स्याद् इत्य् आह— वासुदेवे भगवति भक्तियोगः प्रयोजितः । जनयत्य् आशु वैराग्यं ज्ञानं च यद् अहैतुकम् ॥ अहैतुकं शुष्कतर्काद्यगोचरम् औपनिषदं ज्ञानम् आशु ईषत् श्रवणमात्रेण जनयतीत्य् अर्थः ।
tataś ca yasyāsti bhaktir bhagavaty akiñcanā sarvair guṇais tatra samāsate surāḥ ity-ādy-anusāreṇa bhagavat-svarūpādi-jñānaṁ tato'nyatra vairāgyaṁ ca tad-anugāmyeva syād ity āha— vāsudeve bhagavati bhakti-yogaḥ prayojitaḥ | janayaty āśu vairāgyaṁ jñānaṁ ca yad ahaitukam || ahaitukaṁ śuṣka-tarkādy-agocaram aupaniṣadaṁ jñānam āśu īṣat śravaṇa-mātreṇa janayatīty arthaḥ |
И потому, по слову «У кого есть беспримесная преданность Бхагавану, в том пребывают боги со всеми качествами» и далее, знание своеобразия Бхагавана и прочего, а равно и отрешённость от всего иного, следуют за нею сами. О том он и говорит: «Применённая к Васудеве, Бхагавану, йога преданности скоро рождает отрешённость и знание, которое беспричинно». «Беспричинное» — знание упанишад, недоступное сухому рассуждению и прочему; «скоро» — то есть от одного лишь слушания, самого малого. Таков смысл.
1c80cac01e9b · 发布于 2026年9月21日 00:52:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Порядок обратный привычному: не знание ведёт к преданности, а преданность рождает знание — и притом то, до которого рассуждение не доходит.