तेषां सत्सङ्गव्यतिरिक्तसाधनाभावम् आह— ते नाधीतश्रुतिगणा नोपासितमहत्तमाः । अव्रतातप्ततपसो मत्सङ्गान् माम् उपागताः ॥ नाधीताः श्रुतिगणाः यैः । तदर्थं च नोपासितामहत्तमा यैः । किं च, अकृतव्रता अकृततपस्काश् च । पूर्ववद् अध्ययनादिकं भगवत्प्रीणनम् एव ग्राह्यम् । अत्रैकेषां वृत्रादीनां प्राग्जन्मादौ साधनानन्तरं यत्, तद् अपि सत्सङ्गानुषङ्गसिद्धम् इत्य् अभिप्रेत्य सत्सङ्गस्यैव तत्तत्फलम् उक्तम् । धर्मव्याधादीनां तु केवलस्यैव तस्येति ज्ञेयम् । मत्सङ्गशब्देनात्र मम सङ्गो मदीयादीनां च सङ्ग इत्य् अभिधाप्यते । उभयत्रापि मत्सम्बन्धित्वादित्य् अभिप्रायेण । तत्र स्वस्यापि सत्त्वात् सत्सङ्गोऽप्य् अन्तर्भावितः । यत् तु पुरा भागवतसङ्गेनैव भगवत्कृपा भवतीत्य् उक्तं, तत् तु तत्साम्मुख्यजन्मन्य् एव । अत्र तु स एव भागवतसङ्गः साधनविशेषत्वेनोच्यत इति न दोषः । यदि वात्र कुत्रचित् साम्मुख्यजन्मकारणम् अपि भगवत्सङ्गो भवेत्, तदाप्य् एवम् आचक्ष्महे—सच्छब्दार्थम् अवतारम् अङ्गीकृत्य यत् कदाचित् सर्वत्र कृपां वितनोति भगवान्, तच् च सत्सम्बन्धेनैवेत्य् अतो नाभ्युपगमहानिर् इति ॥
teṣāṁ sat-saṅga-vyatirikta-sādhanābhāvam āha— te nādhīta-śruti-gaṇā nopāsita-mahattamāḥ | avratātapta-tapaso mat-saṅgān mām upāgatāḥ || nādhītāḥ śruti-gaṇāḥ yaiḥ | tad-arthaṁ ca nopāsitāmahattamā yaiḥ | kiṁ ca, akṛta-vratā akṛta-tapaskāś ca | pūrvavad adhyayanādikaṁ bhagavat-prīṇanam eva grāhyam | atraikeṣāṁ vṛtrādīnāṁ prāg-janmādau sādhanānantaraṁ yat, tad api sat-saṅgānuṣaṅga-siddham ity abhipretya sat-saṅgasyaiva tat-tat-phalam uktam | dharma-vyādhādīnāṁ tu kevalasyaiva tasyeti jñeyam | mat-saṅga-śabdenātra mama saṅgo madīyādīnāṁ ca saṅga ity abhidhāpyate | ubhayatrāpi mat-sambandhitvādity abhiprāyeṇa | tatra svasyāpi sattvāt sat-saṅgo'py antar-bhāvitaḥ | yat tu purā bhāgavata-saṅgenaiva bhagavat-kṛpā bhavatīty uktaṁ, tat tu tat-sāmmukhya-janmany eva | atra tu sa eva bhāgavata-saṅgaḥ sādhana-viśeṣatvenocyata iti na doṣaḥ | yadi vātra kutracit sāmmukhya-janma-kāraṇam api bhagavat-saṅgo bhavet, tadāpy evam ācakṣmahe—sac-chabdārtham avatāram aṅgīkṛtya yat kadācit sarvatra kṛpāṁ vitanoti bhagavān, tac ca sat-sambandhenaivety ato nābhyupagama-hānir iti ||
Он говорит, что у них не было иного средства, кроме общения с благими: «Они не изучали собраний шрути, не почитали величайших, не держали обетов, не совершали подвига — и общением со мною достигли меня». Те, кем не изучены собрания шрути; и кем ради того не почитаемы величайшие; и более того — не совершившие обетов и подвига. Как и прежде, изучение и прочее надо брать именно как ублаготворение Бхагавана. Здесь, имея в виду, что и то, что было у некоторых — у Вритры и прочих — после средства в прежнем рождении и прочем, тоже достигнуто сопутствием общения с благими, — тот и тот плод назван плодом именно общения с благими; а у Дхарма-вьядхи и прочих надо знать, что его одного. Словом «моим общением» здесь обозначается и общение со мною, и общение с моими и прочими, — ибо и то и другое связано со мною; таково намерение. И поскольку Он сам благ, общение с благими сюда же включено. А что прежде было сказано, что милость Бхагавана бывает именно от общения с бхагаватами, — то лишь при рождении обращённости к Нему; здесь же то самое общение с бхагаватами называется особым средством, и потому порока нет. Если же где-либо здесь причиною рождения обращённости оказалось бы и общение с самим Бхагаваном, — и тогда мы говорим так: Бхагаван, приняв нисхождение как смысл слова «благой», иной раз простирает милость повсюду, — и это тоже именно по связи с благим; отсюда принятому положению ущерба нет.
94c9d54ee35f · 发布于 2026年9月21日 00:52:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Перечисленное отрицание — не похвала невежеству: сказано лишь, что ничего из этого у них не было, а достигли, — и значит, работало одно.