अथ भगवद्धर्माचरणरूपेण कायिकेन किञ्चिन् मानसेन च लिङ्गेन कनिष्ठं लक्षयति— अर्चायाम् एव हरये पूजां यः श्रद्धयेहते । न तद्भक्तेषु चान्येषु स भक्तः प्राकृतः स्मृतः ॥ अर्चायां प्रतिमायाम् एव, न तद्भक्तेषु, अन्येषुच सुतरां न, भगवत्प्रेमाभावद् भक्तमाहात्म्यज्ञानाभावात् सर्वादरलक्षणभक्तगुणानुदयाच् च । स प्राकृतः प्रकृतिः प्रारम्भोऽधुनैव प्रारब्धभक्तिर् इत्य् अर्थः । इयं च श्रद्धा न शास्त्रार्थावधारणजाता । यस्यात्मबुद्धिः कुणपे त्रिधातुके स्वधीः कलत्रादिषु भौम इज्यधीः । यत्तीर्थबुद्धिः सलिले न कर्हिचिज् जनेष्व् अभिज्ञेषु … इत्यादि शास्त्राज्ञानात् । तस्माल् लोकपरम्पराप्राप्तैवेति पूर्ववत् । अतश् चाजातप्रेमाशास्त्रीयश्रद्धायुक्तः साधकस् तु मुख्यो कनिष्ठो ज्ञेयः ॥
atha bhagavad-dharmācaraṇa-rūpeṇa kāyikena kiñcin mānasena ca liṅgena kaniṣṭhaṁ lakṣayati— arcāyām eva haraye pūjāṁ yaḥ śraddhayehate | na tad-bhakteṣu cānyeṣu sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ || arcāyāṁ pratimāyām eva, na tad-bhakteṣu, anyeṣuca sutarāṁ na, bhagavat-premābhāvad bhakta-māhātmya-jñānābhāvāt sarvādara-lakṣaṇa-bhakta-guṇānudayāc ca | sa prākṛtaḥ prakṛtiḥ prārambho'dhunaiva prārabdha-bhaktir ity arthaḥ | iyaṁ ca śraddhā na śāstrārthāvadhāraṇa-jātā | yasyātma-buddhiḥ kuṇape tri-dhātuke sva-dhīḥ kalatrādiṣu bhauma ijya-dhīḥ | yat-tīrtha-buddhiḥ salile na karhicij janeṣv abhijñeṣu … ity-ādi śāstrājñānāt | tasmāl loka-paramparā-prāptaiveti pūrvavat | ataś cājāta-premāśāstrīya-śraddhā-yuktaḥ sādhakas tu mukhyo kaniṣṭho jñeyaḥ ||
Затем телесным признаком — исполнением закона Бхагавана — и отчасти умственным он определяет младшего: «Кто с верою совершает почитание Хари лишь в изображении, а не в Его преданных и не в иных, тот назван начальным преданным». «В изображении» — лишь в мурти; «не в Его преданных», а в иных и тем более нет, — потому что нет любви к Бхагавану, нет знания величия преданного и не взошли качества преданного, признак которых — почтение ко всем. «Тот начальный»: пракрити — начало; преданность у него начата лишь ныне, таков смысл. И вера эта рождена не уяснением смысла писания, ибо писания он не знает — «У кого разумение себя в трупе из трёх начал, мысль о своём — в жене и прочих, земное мнит почитаемым, святыню разумеет в воде и никогда — в людях сведущих» и далее. Потому она получена людской преемственностью, как и прежде. А отсюда подвижник, у которого любовь не родилась и вера не от писания, должен быть знаем главным среди младших.
1b8b5afb558d · 发布于 2026年9月21日 00:52:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Мурти здесь не уступка, а начало: вера, полученная от людей, ещё не умеет узнать Его в живом, но уже стоит там, где Он позволил Себя коснуться.