तथैवोभयोः कामनाशून्यत्वं स्वयम् एवाह— आशासानो न वै भृत्यः स्वामिन्य् आशिष आत्मनः । न स्वामी भृत्यतः स्वाम्यम् इच्छन् यो राति चाशिषः ॥ अहं त्व् अकामस् त्वद्भक्तस् त्वं च स्वाम्य् अनपाश्रयः । नान्यथेहावयोर् अर्थो राजसेवकयोर् इव ॥ स्पष्टम् ॥
tathaivobhayoḥ kāmanā-śūnyatvaṁ svayam evāha— āśāsāno na vai bhṛtyaḥ svāminy āśiṣa ātmanaḥ | na svāmī bhṛtyataḥ svāmyam icchan yo rāti cāśiṣaḥ || ahaṁ tv akāmas tvad-bhaktas tvaṁ ca svāmy anapāśrayaḥ | nānyathehāvayor artho rāja-sevakayor iva || spaṣṭam ||
Так же он и сам говорит об отсутствии желания у обоих: «Не слуга тот, кто желает себе благ у господина; и не господин тот, кто даёт блага, желая от слуги господства. А я — безжеланный твой преданный, и ты — господин, не имеющий иного прибежища; не так у нас двоих, как у царя со слугою». Ясно.
ff6c88f7b0b0 · 发布于 2026年9月21日 00:52:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Отношение определено с обеих сторон: если хоть одна имеет выгоду, это уже наём, а не служение.