तद् एवं बहुधा साधितैषा अकिञ्चनात्यन्तिकीत्यादिसंज्ञा भक्तिर् द्विविधा—वैधी रागानुगा चेति । तत्र वैधी शास्त्रोक्तविधिना प्रवर्तिता । स च विधिर् द्विविधः—तत्र प्रथमः प्रवृत्तिहेतुः, तद् अनुक्रमकर्तव्याकर्तव्यानां ज्ञानहेतुश् च । प्रथमस् तूदाहृतः— तस्माद् एकेन मनसा भगवान् सात्वतां पतिः । श्रोतव्यः कीर्तितव्यश् च ध्येयः पूज्यश् च नित्यदा ॥ इत्यादिना । द्वितीयश् चार्चनव्रतादिगतः । तम् आह— माम् एव नैरपेक्ष्येण भक्तियोगेन विन्दति । भक्तियोगं स लभत एवं यः पूजयेत माम् ॥ नैरपेक्ष्येण अहैतुकेन । अहैतुकभक्तियोग एव कथं स्यात्? तत्राह—भक्तियोगम् इति । एवं— यदा स्वनिगमेनोक्तं द्विजत्वं प्राप्य पूरुषः । यथा यजेत मां भक्त्या श्रद्धया तन् निबोध मे ॥ अर्चायां स्थण्डिलेऽग्नौ वा सूर्ये वाप्सु हृदि द्विजे । द्रव्येण भक्तियुत्कोऽर्चेत् स्वगुरुं माम् अमायया ॥ इत्याद्युक्तविधिना ॥ ॥
tad evaṁ bahudhā sādhitaiṣā akiñcanātyantikīty-ādi-saṁjñā bhaktir dvividhā—vaidhī rāgānugā ceti | tatra vaidhī śāstrokta-vidhinā pravartitā | sa ca vidhir dvividhaḥ—tatra prathamaḥ pravṛtti-hetuḥ, tad anukrama-kartavyākartavyānāṁ jñāna-hetuś ca | prathamas tūdāhṛtaḥ— tasmād ekena manasā bhagavān sātvatāṁ patiḥ | śrotavyaḥ kīrtitavyaś ca dhyeyaḥ pūjyaś ca nityadā || ity-ādinā | dvitīyaś cārcana-vratādi-gataḥ | tam āha— mām eva nairapekṣyeṇa bhakti-yogena vindati | bhakti-yogaṁ sa labhata evaṁ yaḥ pūjayeta mām || nairapekṣyeṇa ahaitukena | ahaituka-bhakti-yoga eva kathaṁ syāt? tatrāha—bhakti-yogam iti | evaṁ— yadā sva-nigamenoktaṁ dvijatvaṁ prāpya pūruṣaḥ | yathā yajeta māṁ bhaktyā śraddhayā tan nibodha me || arcāyāṁ sthaṇḍile'gnau vā sūrye vāpsu hṛdi dvije | dravyeṇa bhakti-yutko'rcet sva-guruṁ mām amāyayā || ity-ādy-ukta-vidhinā || ||
Итак, эта многообразно обоснованная преданность, носящая имена «нестяжательная», «конечная» и прочие, двояка: уставная и рагануга. Уставная движима уставом, сказанным в писании. А устав двояк: первый — причина движения, второй, следующий по порядку, — причина знания должного и недолжного. Первый приведён словами «Потому Бхагаван, владыка сатватов, должен быть слушаем единым умом, воспеваем, созерцаем и почитаем всегда» и далее. А второй касается почитания, обета и прочего; о нём он говорит: «Меня обретает бескорыстным сопряжением преданности; и сопряжение преданности обретает тот, кто так почитал бы меня». «Бескорыстным» — беспричинным. А как быть именно беспричинному сопряжению преданности? На то он говорит: «сопряжение преданности». «Так» — по уставу, сказанному в «Когда человек обретёт дваждырождённость, о которой сказано его ведою, — уразумей от меня, как ему чтить меня преданностью и верою. В изображении, на алтаре, в огне, в солнце, в водах, в сердце и в дваждырождённом пусть наделённый преданностью нелукаво чтит веществом своего гуру, меня» и далее.
055c8e718dc9 · 发布于 2026年9月21日 00:52:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Второй устав не добавляет побуждения, а отвечает уже побуждённому: вопрос у него не «зачем», а «как именно».