तथा— न यस्य स्वः पर इति वित्तेष्व् आत्मनि वा भिदा । सर्वभूतसुहृत्शान्तः स वै भागवतोत्तमः ॥ वित्तेषु ममतास्पदमात्रेषु स्वीयं परकीयम् इति, आत्मनि स्वः पर इति । अत्र वित्तवद् आत्मनि च स्वपक्षपातमात्रं निषिध्यते, न व्यक्तिभेदः । तथोक्तं स्कान्दे मार्कण्डेयभगीरथसंवादे— परदुःखेनात्मदुःखं मन्यन्ते ये नृपोत्तम । भगवद्धर्मनिरतास् ते नरा वैष्णवोत्तमाः ॥
tathā— na yasya svaḥ para iti vitteṣv ātmani vā bhidā | sarva-bhūta-suhṛtśāntaḥ sa vai bhāgavatottamaḥ || vitteṣu mamatāspada-mātreṣu svīyaṁ parakīyam iti, ātmani svaḥ para iti | atra vittavad ātmani ca sva-pakṣapāta-mātraṁ niṣidhyate, na vyakti-bhedaḥ | tathoktaṁ skānde mārkaṇḍeya-bhagīratha-saṁvāde— para-duḥkhenātma-duḥkhaṁ manyante ye nṛpottama | bhagavad-dharma-niratās te narā vaiṣṇavottamāḥ ||
Так же: «У кого нет разделения на „своё“ и „чужое“ ни в достояниях, ни в себе, кто друг всем существам и умиротворён, — тот воистину высший бхагавата». «В достояниях» — во всём, что служит прибежищем для «моего»: «своё», «чужое»; «в себе» — «свой», «чужой». Запрещается здесь — и в достояниях, и в себе — только пристрастие к своему, а не различие лиц. Так сказано в Сканде, в беседе Маркандеи и Бхагиратхи: «Те люди, о лучший из царей, которые чужое страдание считают своим и преданы закону Бхагавана, — высшие вайшнавы».
e3400d9b4bad · 发布于 2026年9月21日 00:52:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Отменяется не различение, а перевес: он по-прежнему видит, где чей дом и кто ему кто, но чужая боль доходит наравне со своей.