तत्रापि श्रवणे श्रीभागवतश्रवणं तु परमश्रेष्ठम् । तस्य तादृशप्रभावमयशब्दात्मकत्वात् परमरसमयत्वाच् च । तत्र पूर्वस्माद् यथा— श्रीमद्भागवते महामुनिकृते किं वा परैर् ईश्वरः । सद्यो हृद्य् अवरुध्यतेऽत्र कृतिभिः शुश्रूषुभिस् तत्क्षणात् ॥ इति । महामुनिः सर्वमहन्महनीयचरणपङ्कजः श्रीभगवान् । अत्र किं वा परैर् इत्यादिना शब्दस्वाभाविकमाहात्म्यं दर्शितम् ॥ ॥
tatrāpi śravaṇe śrī-bhāgavata-śravaṇaṁ tu parama-śreṣṭham | tasya tādṛśa-prabhāvamaya-śabdātmakatvāt parama-rasamayatvāc ca | tatra pūrvasmād yathā— śrīmad-bhāgavate mahā-muni-kṛte kiṁ vā parair īśvaraḥ | sadyo hṛdy avarudhyate'tra kṛtibhiḥ śuśrūṣubhis tat-kṣaṇāt || iti | mahā-muniḥ sarva-mahan-mahanīya-caraṇa-paṅkajaḥ śrī-bhagavān | atra kiṁ vā parair ity-ādinā śabda-svābhāvika-māhātmyaṁ darśitam || ||
И в самом слушании слушание шри Бхагаваты — высочайше лучшее: ибо она есть слово, наделённое такою силою, и состоит из высшей расы. О первом — как: «В шримад Бхагавате, сотворённой великим молчальником, — что же иными? Владыка здесь тотчас, в тот же миг, удерживается в сердце умелыми, желающими слушать». «Великий молчальник» — шри Бхагаван, чьи стопы-лотосы чтимы всеми великими. Словами «что же иными» и прочим показана природная слава самого этого слова.
c23c8c98e57d · 发布于 2026年9月21日 00:52:07 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Превосходство названо не по содержанию, а по действию: удерживается не мысль о Нём, а Он сам, и не позже, а в тот же миг.