तथान्येषाम् अपवर्गाणाम् अपि तया तिरस्कृतौ मुक्तकण्ठा एव शब्दा उदाहार्याः । सा च तिरस्कृतिः क्वचित् तत्स्वरूपेण क्रियते । क्वचित् तत्परिकरद्वारा च । तत्र तत्स्वरूपेण तिरस्कृतिम् आह गद्येन— यस्याम् एव कवय आत्मानम् अविरतं विविधवृजिनसंसारपरितापोपतप्यमानम् अनुसवनं स्नापयन्तस् तयैव परया निर्वृत्या ह्य् अपवर्गम् आत्यन्तिकं परमपुरुषार्थम् अपि स्वयम् आसादितं नो एवाद्रियन्ते भगवदीयत्वेनैव परिसमाप्तसर्वार्थाः । इति । यस्यां पूर्वगद्योक्तलक्षणायां भक्तौ मुक्तादिसम्पदां भक्तिसम्पदनुचरीत्वात् परिसमाप्तसर्वार्थत्वम् । तथोक्तं श्रीनारदपञ्चरात्रे— हरिभक्तिमहादेव्याः सर्वा मुक्त्यादिसिद्धयः । भुक्तयश् चाद्भुतास् तस्याश् चेटिकावद् अनुव्रताः ॥ इति । अत एवानादरोऽपि । यथोक्तं श्रीवृत्रं प्रति महेन्द्रेण— यस्य भक्तिर् भगवति हरौ निःश्रेयसेश्वरे । विक्रीडतोऽमृताम्भोधौ किं क्षुद्रैः खातकोदकैः ॥ इति ।
tathānyeṣām apavargāṇām api tayā tiraskṛtau mukta-kaṇṭhā eva śabdā udāhāryāḥ | sā ca tiraskṛtiḥ kvacit tat-svarūpeṇa kriyate | kvacit tat-parikara-dvārā ca | tatra tat-svarūpeṇa tiraskṛtim āha gadyena— yasyām eva kavaya ātmānam avirataṁ vividha-vṛjina-saṁsāra-paritāpopatapyamānam anusavanaṁ snāpayantas tayaiva parayā nirvṛtyā hy apavargam ātyantikaṁ parama-puruṣārtham api svayam āsāditaṁ no evādriyante bhagavadīyatvenaiva parisamāpta-sarvārthāḥ | iti | yasyāṁ pūrva-gadyokta-lakṣaṇāyāṁ bhaktau muktādi-sampadāṁ bhakti-sampad-anucarītvāt parisamāpta-sarvārthatvam | tathoktaṁ śrī-nārada-pañcarātre— hari-bhakti-mahā-devyāḥ sarvā mukty-ādi-siddhayaḥ | bhuktayaś cādbhutās tasyāś ceṭikāvad anuvratāḥ || iti | ata evānādaro'pi | yathoktaṁ śrī-vṛtraṁ prati mahendreṇa— yasya bhaktir bhagavati harau niḥśreyaseśvare | vikrīḍato'mṛtāmbhodhau kiṁ kṣudraiḥ khātakodakaiḥ || iti |
Так же надо привести и во весь голос сказанные речения о том, как ею отвергаются иные освобождения. И отвержение это где-то совершается ею самою, а где-то — дверью её окружения. Отвержение ею самою он говорит прозою: «Поэты, что во всякий час непрестанно омывают в ней себя, палимого жаром круговорота с его разными грехами, — тою самою высшею отрадою не чтут и предельного освобождения, высшей цели человека, даже когда оно приходит само: ведь все их цели уже завершены тем, что они принадлежат Бхагавану».\n\n«В которой» — в преданности, признак которой сказан прежнею прозою. А все цели завершены потому, что полноты освобождения и прочего — спутницы полноты преданности. Так сказано в шри Нарада-панчаратре: «Все совершенства — освобождение и прочие — и дивные наслаждения покорны великой богине преданности Хари, как служанки». Оттого и непочтение к ним. Как сказано Махендрою шри Вритре: «У кого преданность Бхагавану, Хари, владыке высшего блага, — тому, кто играет в океане нектара, что за дело до ничтожных вод в копаных ямах?»
2eb8ac886448 · 发布于 2026年9月21日 16:24:47 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Освобождение здесь не оспаривают и не принижают в споре — его просто не берут, когда оно приходит само. Это сильнее любого довода: отказ без усилия.\n\nИ образ у Индры точный: копаная яма наполняется трудом и мелеет, океан не требует ни того, ни другого.