तद् एतद्विभावादिस्थाय्यन्तसंवलनचमत्कारात्मको रसो ज्ञेयः । स च पूर्ववत् प्रथमाप्राप्त्यात्मको, यथा— अप्य् अद्य विष्णोर् मनुजत्वम् ईयुषो भारावताराय भुवो निजेच्छया । लावण्यधाम्नो भवितोपलम्भनं मह्यं न न स्यात् फलम् अञ्जसा दृशः ॥ स्पष्टम् ।
tad etad-vibhāvādi-sthāyy-anta-saṁvalana-camatkārātmako raso jñeyaḥ | sa ca pūrvavat prathamāprāpty-ātmako, yathā— apy adya viṣṇor manujatvam īyuṣo bhārāvatārāya bhuvo nijecchayā | lāvaṇya-dhāmno bhavitopalambhanaṁ mahyaṁ na na syāt phalam añjasā dṛśaḥ || spaṣṭam |
Итак, да будет знаема раса, чья природа — изумление от сплава вибхав и прочего вплоть до стхайи. Она, как и прежде, бывает природы первого необретения, как: «Ужели ныне мне достанется увидеть Вишну, принявшего человеческий облик по собственной воле, чтобы снять бремя земли, — обитель прелести? Разве не в этом прямой плод зрения?» Ясно.
35f96dd7de60 · 发布于 2026年9月21日 16:24:47 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Вопрос задан дважды и обе части отрицательные: «ужели?» и «разве не?». Надежда здесь не высказывается прямо, но и не скрывается.