किं च— यन् मर्त्यलीलौपयिकं स्वयोग मायाबलं दर्शयता गृहीतम् । विस्मापनं स्वस्य च सौभगर्द्धेः परं पदं भूषणभूषणाङ्गम् ॥ स्वयोगमायाबलं स्वचिच्छक्तेर् वीर्यम् । एतादृशसौभाग्यस्यापि प्रकाशिकेयं भगवतीत्य् एवंविधं दर्शयता आविष्कृतम् । सकलस्ववैभवविद्वद्गणविस्मापनायेति भावः । न केवलम् एतावत् स्वस्यैव रूपान्तरे तादृशत्वाननुभवात् । तत्रापि प्रतिक्षणम् अप्य् अपूर्वप्रकाशात् स्वस्यापि विस्मापनम् । यतः सौभगर्द्धेः परं पदं परा प्रतिष्ठा । ननु तस्य भूषणं त्व् अस्ति सौभगहेतुः? इत्य् आह—भूषणेति । कीदृशं? मर्त्यलीलौपायिकं नराकृतीत्य् अर्थः । तस्मात् सुतरां युक्तम् उक्तं श्रीमहाकालपुराधिपेनापि—द्विजात्मजा मे युवयोर् दिदृक्षुणा मयोपनीताः इत्यादि । श्रीहरिवंशे श्रीकृष्णवचनेन च—मद्दर्शनार्थं ते बाला हृतास् तेन महात्मना इति ।
kiṁ ca— yan martya-līlaupayikaṁ sva-yoga- māyā-balaṁ darśayatā gṛhītam | vismāpanaṁ svasya ca saubhaga-rddheḥ paraṁ padaṁ bhūṣaṇa-bhūṣaṇāṅgam || sva-yogamāyā-balaṁ sva-cic-chakter vīryam | etādṛśa-saubhāgyasyāpi prakāśikeyaṁ bhagavatīty evaṁ-vidhaṁ darśayatā āviṣkṛtam | sakala-sva-vaibhava-vidvad-gaṇa-vismāpanāyeti bhāvaḥ | na kevalam etāvat svasyaiva rūpāntare tādṛśatvānanubhavāt | tatrāpi pratikṣaṇam apy apūrva-prakāśāt svasyāpi vismāpanam | yataḥ saubhaga-rddheḥ paraṁ padaṁ parā pratiṣṭhā | nanu tasya bhūṣaṇaṁ tv asti saubhaga-hetuḥ? ity āha—bhūṣaṇeti | kīdṛśaṁ? martya-līlaupāyikaṁ narākṛtīty arthaḥ | tasmāt sutarāṁ yuktam uktaṁ śrī-mahā-kāla-purādhipenāpi—dvijātmajā me yuvayor didṛkṣuṇā mayopanītāḥ ity-ādi | śrī-hari-vaṁśe śrī-kṛṣṇa-vacanena ca—mad-darśanārthaṁ te bālā hṛtās tena mahātmanā iti |
Более того: «То, что принято им, являющим силу своей йога-майи, как пригодное для смертной игры, — изумление и для него самого, высшее место изобилия красоты, у которого члены — украшение украшений». «Сила своей йога-майи» — доблесть его силы сознания. Открыто это им, являющим вот что: и такую красоту являет эта богиня. Смысл: чтобы изумить весь сонм знатоков его великолепий. И не только это: ведь и сам он в ином облике такого не переживает. Да и там, ежемгновенно небывалым явлением, — изумление и для себя самого. Ибо высшее место изобилия красоты и есть высшее утверждение.\n\n«Но ведь у него есть украшение, причина красоты?» На это он говорит: «украшений». Каково же оно? Смысл: пригодный для смертной игры человеческий облик. Потому тем более уместно сказано и владыкою города великого Калы: «Сыны дваждырождённого приведены мною, желавшим видеть вас двоих» и далее. И в шри Хари-вамше речением шри Кришны: «Ради того, чтобы увидеть меня, те дети похищены тем великой души».
9f73650fe7d5 · 发布于 2026年9月21日 16:24:47 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Украшения тут перевёрнуты: не они красят тело, а тело красит их. И названа причина, по которой это возможно, — облик, годный для игры среди смертных.\n\nА похищение брахманских сыновей объяснено самим похитителем: это был способ добиться встречи.