तस्मात्— सुरोऽसुरो वाप्य् अथ वानरो नरः सर्वात्मना यः सुकृतज्ञम् उत्तमम् भजेत रामं मनुजाकृतिं हरिं य उत्तरान् अनयत् कोसलान् दिवम् इति ॥ पूर्वं स्वरूपज्ञानमयभक्त्या मनुजाकृताव् एव परमस्वरूपत्वं दर्शितवान् । सम्प्रति माधुर्यज्ञानमयभक्त्यापि विशिष्य तम् एवाराधयति–मनुजाकृतिं हरिम् इति । तत्रापि श्रीकपिलादिकं व्यावर्तयति–रामम् इति । उत्तमम् असमोर्ध्वगुणं सुकृतज्ञं स्वल्पयापि भक्त्या सन्तुष्यन्तम् इति ।
tasmāt— suro'suro vāpy atha vānaro naraḥ sarvātmanā yaḥ sukṛtajñam uttamam bhajeta rāmaṁ manujākṛtiṁ hariṁ ya uttarān anayat kosalān divam iti || pūrvaṁ svarūpa-jñāna-maya-bhaktyā manujākṛtāv eva parama-svarūpatvaṁ darśitavān | samprati mādhurya-jñāna-maya-bhaktyāpi viśiṣya tam evārādhayati–manujākṛtiṁ harim iti | tatrāpi śrī-kapilādikaṁ vyāvartayati–rāmam iti | uttamam asamordhva-guṇaṁ sukṛtajñaṁ svalpayāpi bhaktyā santuṣyantam iti |
Потому: «Бог ли, асур, обезьяна или человек — пусть всем существом чтит высшего, помнящего благодеяние, — Раму, Хари в человеческом облике, который привёл северных косалов на небо». Прежде он показал преданностью, полной знания собственного облика, что именно в человеческом облике — высшая его природа. Ныне же, выделив, он почитает его и преданностью, полной знания сладости: «Хари в человеческом облике». И там же отводит шри Капилу и прочих словом «Раму». «Высший» — чьи качества не имеют ни равных, ни высших; «помнящий благодеяние» — довольствующийся и малою преданностью.
b78b8ab94da2 · 发布于 2026年9月21日 16:24:47 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Перечень начинается с бога и кончается обезьяной — и для всех правило одно. Названо и то, чем он берётся: памятью о сделанном добре, пусть малом.