अथामी च तथागत्य स्वप्रत्यक्षं प्रत्यायामासुः—सुत्रामन्, न तत्र कुत्रचिद् अपि द्वित्राण्य् अपि पत्राणि स्रस्तानि दृश्यन्ते, न च काचित् पिपीडिकापि पीडिता । तद् एवं यद्य् उपरितनं वृत्तं परितो वृत्तं, तदा विलसितरङ्गतरङ्गाणाम् अन्तरङ्गानां वार्ता तु दूरे वर्तताम् ।
अथ तं निखिलोच्चं शिलोच्चयं प्रति प्रतिहतनिजटङ्कतया सशङ्कः स वज्रपाणिर् विस्मयलज्जाभयानि सज्जंश् चिरम् एव तुष्णीम्भूष्णुतया चिन्तयामास—
आं, कृष्णाकारम् अनु विष्णुर् एव तत्राविर्भविष्णुताम् आससाद । कथं वा स च परात् पराजिष्णुताम् आसीदतु, यः खल्व् अहार्यम् अपि हार्यताम् आसादयामास ।
athāmī ca tathāgatya sva-pratyakṣaṁ pratyāyāmāsuḥ—sutrāman, na tatra kutracid api dvi-trāṇy api patrāṇi srastāni dṛśyante, na ca kācit pipīḍikāpi pīḍitā | tad evaṁ yady uparitanaṁ vṛttaṁ parito vṛttaṁ, tadā vilasita-raṅga-taraṅgāṇām antaraṅgānāṁ vārtā tu dūre vartatām |
atha taṁ nikhiloccaṁ śiloccayaṁ prati pratihata-nija-ṭaṅkatayā sa-śaṅkaḥ sa vajrapāṇir vismaya-lajjā-bhayāni sajjaṁś ciram eva tuṣṇīmbhūṣṇutayā cintayāmāsa—
āṁ, kṛṣṇākāram anu viṣṇur eva tatrāvirbhaviṣṇutām āsasāda | kathaṁ vā sa ca parāt parājiṣṇutām āsīdatu, yaḥ khalv ahāryam api hāryatām āsādayāmāsa |
размер не определён
Те пошли и донесли увиденное воочию: «Сутраман, там нигде не упало даже двух-трёх листьев, и даже муравей не пострадал. Если так обстоит дело снаружи, то о тех, кто внутри, в волнах сияющего веселья, и говорить нечего». Тогда Держащий ваджру, чьё оружие затупилось о высочайшую гору, полный сомнений, изумления, стыда и страха, долго молча думал: «Да, в облике Кришны явился Сам Вишну. Как может быть побеждён другим Тот, Кто сделал подвижным даже неподвижное?»
5d68765c29c2 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:20:01 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Сутраман — Индра.