राधा तत्र सुखातिसीमदृशया युक्तापि मुक्तावली
स्वच्छे नेत्रजले तदीक्षणभवे कोष्णत्वम् इत्थं गता ।
हा धिग् दैव सदैव नास्ति तव कोऽप्य् उच्चैर् विवेको यतः
कान्तस्यानिशदर्शितस्य च चिराद् अद्रिः करे दृश्यते ॥138॥
rādhā tatra sukhātisīma-dṛśayā yuktāpi muktāvalī
svacche netra-jale tad-īkṣaṇa-bhave koṣṇatvam itthaṁ gatā |
hā dhig daiva sadaiva nāsti tava ko’py uccair viveko yataḥ
kāntasyāniśa-darśitasya ca cirād adriḥ kare dṛśyate ||138||
А Радха там, хоть и смотрела за пределом радости, но её слёзы, рождённые от взгляда на Него, стали тёплыми, как жемчуг: «Ах, горе, судьба, нет у тебя никакого разумения: у возлюбленного, которого вижу ночь и день, так долго видна гора в руке!»
4028829c1b0f · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:20:01 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.