जातं नीराजनस्य क्षणम् अनु निखिला मोहम् आपुर् यद् एतत्
तस्मिन् द्राघीयसि स्यात् कथम् इति विविधाद् ध्वस्तचित्ता विचारात् ।
कृष्णस् त्व् अल्पं विहस्य प्रतिविधिम् अकरोत् कल्पिताद् यन्त्रभेदाद्
यस्मिन् दीपाः सहस्रं तलम् उपरि च ते चाल्यमाना विरेजुः ॥42॥
jātaṁ nīrājanasya kṣaṇam anu nikhilā moham āpur yad etat
tasmin drāghīyasi syāt katham iti vividhād dhvasta-cittā vicārāt |
kṛṣṇas tv alpaṁ vihasya pratividhim akarot kalpitād yantra-bhedād
yasmin dīpāḥ sahasraṁ talam upari ca te cālyamānā virejuḥ ||42||
Когда пришла пора арати, все растерялись и, перебрав разные мысли, не знали, как совершить его для такого огромного; а Кришна, слегка улыбнувшись, нашёл выход: придумал особое устройство, где тысяча светильников, двигаясь внизу и вверху, сияла вокруг.
f56703b8140d · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:20:01 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Арати — обнесение божества светильниками.