किं च— एवं स्वचित्ते स्वत एव सिद्ध आत्मा प्रियोऽर्थो भगवान् अनन्तः । तं निर्वृतो नियतार्थो भजेत संसारहेतूपरमश् च यत्र ॥ टीका च—तदा तेन किं कर्तव्यं? हरिस् तु सेव्य इत्य् आह—एवं विरक्तः सन् तं भजेत । भजनीयत्वे हेतवः—स्वचित्ते स्वत एव सिद्धः । यत आत्मा, अत एव प्रियः । प्रियस्य च सेवा सुखरूपैव । अर्थः सत्यः, न त्व् अनात्मवन् मिथ्या । भगवान् भजनीयगुणश् च, अनन्तश् च नित्यः । य एवंभूतस् तं भजेत । नियतार्थो निश्चितस्वरूपः । तदनुभवानन्देन निर्वृतः सन्, इति भक्तेः स्वतः सुखात्मकत्वं दर्शितम् । किं च, यत्र यस्मिन् भजने सति संसारहेतोर् अविद्याया उपरमो नाशो भवति ॥ इत्य् एषा । अत्र चकारात् तत्प्राप्तिर् ज्ञेया ॥ ॥
kiṁ ca— evaṁ sva-citte svata eva siddha ātmā priyo'rtho bhagavān anantaḥ | taṁ nirvṛto niyatārtho bhajeta saṁsāra-hetūparamaś ca yatra || ṭīkā ca—tadā tena kiṁ kartavyaṁ? haris tu sevya ity āha—evaṁ viraktaḥ san taṁ bhajeta | bhajanīyatve hetavaḥ—sva-citte svata eva siddhaḥ | yata ātmā, ata eva priyaḥ | priyasya ca sevā sukha-rūpaiva | arthaḥ satyaḥ, na tv anātmavan mithyā | bhagavān bhajanīya-guṇaś ca, anantaś ca nityaḥ | ya evaṁ-bhūtas taṁ bhajeta | niyatārtho niścita-svarūpaḥ | tad-anubhavānandena nirvṛtaḥ san, iti bhakteḥ svataḥ sukhātmakatvaṁ darśitam | kiṁ ca, yatra yasmin bhajane sati saṁsāra-hetor avidyāyā uparamo nāśo bhavati || ity eṣā | atra ca-kārāt tat-prāptir jñeyā || ||
И ещё: «Так — сам собою совершенный в собственном сердце Атман, милый, истинный, Бхагаван бесконечный; его да почитает умиротворённый, определившийся в цели, — и в чём прекращение причины круговорота».
И тика: «Что же ему тогда делать? — Надо почитать Хари; о том он и говорит: „так“, то есть, став отрешённым, да почитает его. Причины почитаемости: „сам собою совершенный в собственном сердце“. Оттого что Атман, — оттого и милый; а служение милому само по себе есть счастье. „Артха“ — истинный, а не ложный, как не-Атман. „Бхагаван“ — имеющий качества, достойные почитания; „бесконечный“ — вечный. Кто таков, того да почитает. „Ниятартха“ — с определившимся своеобразием, умиротворённый блаженством его переживания: этим показано, что преданность сама по себе есть счастье. И ещё: „где“ — то есть при каком почитании происходит прекращение, уничтожение неведения, причины круговорота». Так эта тика. А из частицы «и» следует знать и обретение его.
2ec0d8f4eda2 · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 12:52:07 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Служение здесь не средство к счастью, а сам его образ: «служение милому само по себе есть счастье» — и потому у преданности нет отдельной награды.