तद् एवं सर्वेषां तदावेश एव फलम् इति स्थिते, झटिति तदावेशसिद्धये तेषु भावमयमार्गेषु निन्दितेनापि वैरेण विधिमय्या भक्तेर् न साम्यम् इत्य् आह— यथा वैरानुबन्धेन मर्त्यस् तन्मयताम् इयात् । न तथा भक्तियोगेन इति मे निश्चिता मतिः ॥ वैरानुबन्धेनेति भयस्याप्य् उपलक्षणम् । यथा शैघ्र्येण तन्मयतां तदाविष्टतां, भक्तियोगेन विहितत्वमात्रबुद्ध्या क्रियमाणेन तु न तथा ॥
tad evaṁ sarveṣāṁ tad-āveśa eva phalam iti sthite, jhaṭiti tad-āveśa-siddhaye teṣu bhāva-maya-mārgeṣu ninditenāpi vaireṇa vidhi-mayyā bhakter na sāmyam ity āha— yathā vairānubandhena martyas tan-mayatām iyāt | na tathā bhakti-yogena iti me niścitā matiḥ || vairānubandheneti bhayasyāpy upalakṣaṇam | yathā śaighryeṇa tan-mayatāṁ tad-āviṣṭatāṁ, bhakti-yogena vihitatva-mātra-buddhyā kriyamāṇena tu na tathā ||
Итак, раз установлено, что у всех плод — именно то вхождение, он говорит, что для мгновенного его достижения среди тех путей, состоящих из настроения, даже порицаемая вражда не равна преданности, состоящей из устава: «Как смертный непрерывностью вражды стал бы состоящим из Него, — не так сопряжением преданности; таково моё твёрдое мнение». «Непрерывностью вражды» подразумевает и страх. То есть: как быстро он становится состоящим из Него, наполненным Им, — так не бывает от сопряжения преданности, творимого по одному лишь разумению предписанности.
ff996a421101 · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 12:52:07 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Сравнение идёт не с преданностью вообще, а с той, что держится на одном «так положено»: её обгоняет даже вражда, потому что вражда помнит непрерывно.