षट्सन्दर्भ
Sandarbha Five — Bhakti: How He Is Reached5.106.2जीव गोस्वामी
703 / 1405
Linux
पन्ने पलटें
षट्सन्दर्भ · 5.106.2
॥
देवनागरी

नैवेच्छत्य् आशिषः क्वापि ब्रह्मर्षिर् मोक्षम् अप्य् उत । भक्तिं परां भगवति लब्धवान् पुरुषेऽव्यये ॥ इति । श्रीमार्कण्डेयम् उद्दिश्य श्रीशिवेन । तथा श्रीशिवस्य तच्चेतस्य् आविर्भावात् समाधिविरामेण च तद् एव व्यञ्जितम् । यथा—किम् इदं कुत एवेति समाधेर् विरतो मुनिः इति । किं च, ब्राह्मणाः साधवः इत्यादाव् अभेददृष्टिवचनेऽपि, स्वयं च हरिर् ईश्वरः इत्य् अनेन तस्यैव प्राधान्यम् उक्तम् । तस्यैव स्वयमीश्वरत्वं चोक्तं, पार्थिवाद् दारुणः इत्यादिना । ब्रह्मपुराणे श्रीशिववाक्यम् अपि तथैव— यो हि मां द्रष्टुम् इच्छेत ब्रह्माणं वा पितामहम् । द्रष्टव्यस् तेन भगवान् वासुदेवः प्रतापवान् ॥ इति । तद्विज्ञानेन सर्वविज्ञानाद् इति भावः । अत एवम् अप्य् उक्तं सार्वभौमैः श्रीचिन्तामणिदीक्षितैः— वनमालिनि यादृशाशयो, मम तादृङ् न कपालमालिनि । असिते मुदिरे यथा शिखी, मुदम् अभ्येति तथा न पाण्डुरे ॥ देव्यस् तटिन्यस् त्रिदशास् तडागा, विश्वेश्वरोऽयं सरिताम् अधीशः । तृष्णाहरः कोऽपि कृष्णमेघं, विहाय चिन्तामणिचातकस्य ॥ इत्यादि । तद् एवं वैष्णवत्वेनैव शिवभजनं युक्तम् । केचित् तु वैष्णवास् तत्पूजनम् आवश्यकत्वेनोपस्थितं चेत्, तर्हि तस्मिन्न् अधिष्ठाने श्रीभगवन्तम् एव पूजयन्ति । यथा श्रीविष्णुधर्मोत्तरान्तिमोऽयम् इतिहासः—विष्वक्सेननामा कश्चिद् विप्र एकान्तभागवतः पृथिवीं विचरन्न् आसीत् । स कदाचिद् एक एव वनान्त उपविष्टः । तत्राथ ग्रामाध्यक्षसुतः कश्चिद् आगतस् तम् उवाच "कोऽसि?" इति । ततः कृतस्वाख्यानं तम् उवाच—"मम शिरःपीडाद्य जातेति निजेष्टदेवं शिवं पूजयितुं न शक्नोमि । ततो मम प्रतिनिधित्वेन त्वम् एव तं पूजय" इति । एतदनन्तरं च तत्रत्यं सार्धं पद्यम्— एतद् उक्तं प्रत्युवाच वयम् एकान्तिनः श्रुताः । चतुरात्मा हरिः पूज्यः प्रादुर्भावगतोऽथवा । पूजयामश् च नैवान्यं तस्मात् त्वं गच्छ मा चिरम् ॥ इति । ततस् तस्मिंस् तदङ्गीकृतवति स खड्गम् उन्नमितवान् शिरश् छेत्तुम् । ततश् चासौ विप्रस् तद्धस्तेन मृत्युम् अनभीप्सन् विचार्योक्तवान्, “भद्रं तत्र गच्छाम” इति । गत्वा चेदं मनसि चिन्तितम्—“अयं रुद्रः प्रलयहेतुतया तमोवर्धनत्वात् तमोभावः । श्रीनृसिंहदेवश् च तामसदैत्यगणविदारकतया तमोभञ्जनकर्तृत्वात् तद्भञ्जनार्थम् एव तत्रोदयेत, सूर्य इव तमोराशेः । अतो रुद्राकाराधिष्ठानेऽपि तदुपासकानाम् एषां तमोभञ्जनकृते श्रीनृसिंहपूजाम् एवास्मिन् करिष्यामि” इति । अथ "श्रीनृसिंहाय नमः" इति गृहीतपुष्पाञ्जलौ तस्मिन् पुनः क्रोधाविष्टेन ग्रामाध्यक्षपुत्रेण खड्गः समुद्यमितः । ततश् चाकस्मात् तद् एव लिङ्गं स्फोटयित्वा श्रीनृसिंहदेवः स्वयम् आविर्भूय तं ग्रामाध्यक्षपुत्रं सपरिकरं जघान । दक्षिणस्यां दिशि लिङ्गस्फोटनामा स्वयं च तत्र स्थितवान् इति । अतोऽनन्यभक्ताः श्रीशिवम् अपि वैष्णवत्वेन मानयन्ति । केचित् कदाचित् तदधिष्ठानत्वेनैव वा । अत एवोक्तम् आदिवाराहे—

लिप्यंतरण (IAST)

naivecchaty āśiṣaḥ kvāpi brahmarṣir mokṣam apy uta | bhaktiṁ parāṁ bhagavati labdhavān puruṣe'vyaye || iti | śrī-mārkaṇḍeyam uddiśya śrī-śivena | tathā śrī-śivasya tac-cetasy āvirbhāvāt samādhi-virāmeṇa ca tad eva vyañjitam | yathā—kim idaṁ kuta eveti samādher virato muniḥ iti | kiṁ ca, brāhmaṇāḥ sādhavaḥ ity-ādāv abheda-dṛṣṭi-vacane'pi, svayaṁ ca harir īśvaraḥ ity anena tasyaiva prādhānyam uktam | tasyaiva svayamīśvaratvaṁ coktaṁ, pārthivād dāruṇaḥ ity-ādinā | brahma-purāṇe śrī-śiva-vākyam api tathaiva— yo hi māṁ draṣṭum iccheta brahmāṇaṁ vā pitāmaham | draṣṭavyas tena bhagavān vāsudevaḥ pratāpavān || iti | tad-vijñānena sarva-vijñānād iti bhāvaḥ | ata evam apy uktaṁ sārvabhaumaiḥ śrī-cintāmaṇi-dīkṣitaiḥ— vana-mālini yādṛśāśayo, mama tādṛṅ na kapāla-mālini | asite mudire yathā śikhī, mudam abhyeti tathā na pāṇḍure || devyas taṭinyas tridaśās taḍāgā, viśveśvaro'yaṁ saritām adhīśaḥ | tṛṣṇāharaḥ ko'pi kṛṣṇa-meghaṁ, vihāya cintāmaṇi-cātakasya || ity-ādi | tad evaṁ vaiṣṇavatvenaiva śiva-bhajanaṁ yuktam | kecit tu vaiṣṇavās tat-pūjanam āvaśyakatvenopasthitaṁ cet, tarhi tasminn adhiṣṭhāne śrī-bhagavantam eva pūjayanti | yathā śrī-viṣṇu-dharmottarāntimo'yam itihāsaḥ—viṣvaksena-nāmā kaścid vipra ekānta-bhāgavataḥ pṛthivīṁ vicarann āsīt | sa kadācid eka eva vanānta upaviṣṭaḥ | tatrātha grāmādhyakṣa-sutaḥ kaścid āgatas tam uvāca "ko'si?" iti | tataḥ kṛta-svākhyānaṁ tam uvāca—"mama śiraḥ-pīḍādya jāteti nijeṣṭa-devaṁ śivaṁ pūjayituṁ na śaknomi | tato mama pratinidhitvena tvam eva taṁ pūjaya" iti | etad-anantaraṁ ca tatratyaṁ sārdhaṁ padyam— etad uktaṁ pratyuvāca vayam ekāntinaḥ śrutāḥ | caturātmā hariḥ pūjyaḥ prādurbhāva-gato'thavā | pūjayāmaś ca naivānyaṁ tasmāt tvaṁ gaccha mā ciram || iti | tatas tasmiṁs tad-aṅgīkṛtavati sa khaḍgam unnamitavān śiraś chettum | tataś cāsau vipras tad-dhastena mṛtyum anabhīpsan vicāryoktavān, “bhadraṁ tatra gacchāma” iti | gatvā cedaṁ manasi cintitam—“ayaṁ rudraḥ pralaya-hetutayā tamo-vardhanatvāt tamo-bhāvaḥ | śrī-nṛsiṁha-devaś ca tāmasa-daitya-gaṇa-vidārakatayā tamo-bhañjana-kartṛtvāt tad-bhañjanārtham eva tatrodayeta, sūrya iva tamo-rāśeḥ | ato rudrākārādhiṣṭhāne'pi tad-upāsakānām eṣāṁ tamo-bhañjana-kṛte śrī-nṛsiṁha-pūjām evāsmin kariṣyāmi” iti | atha "śrī-nṛsiṁhāya namaḥ" iti gṛhīta-puṣpāñjalau tasmin punaḥ krodhāviṣṭena grāmādhyakṣa-putreṇa khaḍgaḥ samudyamitaḥ | tataś cākasmāt tad eva liṅgaṁ sphoṭayitvā śrī-nṛsiṁha-devaḥ svayam āvirbhūya taṁ grāmādhyakṣa-putraṁ sa-parikaraṁ jaghāna | dakṣiṇasyāṁ diśi liṅga-sphoṭa-nāmā svayaṁ ca tatra sthitavān iti | ato'nanya-bhaktāḥ śrī-śivam api vaiṣṇavatvena mānayanti | kecit kadācit tad-adhiṣṭhānatvenaiva vā | ata evoktam ādi-vārāhe—

शब्दशः अर्थ
संस्कृतIASTअर्थ
नैवेच्छत्य्naivecchaty«Не желает
आशिषःāśiṣaḥблагословений
क्वापिkvāpiнигде
ब्रह्मर्षिर्brahmarṣirбрахма-риши,
मोक्षम्mokṣamосвобождения
अप्य्apyдаже
उतutaпритом:
भक्तिंbhaktiṁпреданность
परांparāṁвысшую
भगवतिbhagavatiк Бхагавану
लब्धवान्labdhavānобретший,
पुरुषेऽव्ययेpuruṣe'vyayeПуруше нетленному»
इतिitiтак —
श्रीśrīшри
मार्कण्डेयम्mārkaṇḍeyamМаркандею
उद्दिश्यuddiśyaимея в виду,
श्रीśrīшри
शिवेनśivenaШивою.
तथाtathāТак же
श्रीśrīшри
शिवस्यśivasyaШивы
तच्tacв его
चेतस्य्cetasyсознании
आविर्भावात्āvirbhāvātявлением
समाधिsamādhiсамадхи
विरामेणvirāmeṇaпрекращением
चcaи
तद्tadто
एवevaименно
व्यञ्जितम्vyañjitamявлено.
यथाyathāКак:
किम्kim«что
इदंidaṁэто,
कुतkutaоткуда» —
एवेतिevetiтак именно —
समाधेर्samādherот самадхи
विरतोviratoотвратился
मुनिःmuniḥмолчальник —
इतिitiтак.
किंkiṁЧто
चcaже:
ब्राह्मणाःbrāhmaṇāḥ«брахманы,
साधवःsādhavaḥблагие»
इत्य्ityтак
आदाव्ādāvи далее —
अभेदabhedaнеразличия
दृष्टिdṛṣṭiвидения
वचनेऽपिvacane'piв речении также, —
स्वयंsvayaṁ«сам
चcaи
हरिर्harirХари,
ईश्वरःīśvaraḥВладыка»
इत्य्ityтак
अनेनanenaэтим
तस्यैवtasyaivaего именно
प्राधान्यम्prādhānyamглавенство
उक्तम्uktamсказано.
तस्यैवtasyaivaЕго именно
स्वयमीश्वरत्वंsvayamīśvaratvaṁсамим Владыкою бытие
चोक्तंcoktaṁи сказано:
पार्थिवाद्pārthivād«земляного
दारुणःdāruṇaḥдеревянный»
इत्य्ityтак
आदिनाādināи прочим.
ब्रह्मbrahmaВ Брахма-
पुराणेpurāṇeпуране
श्रीśrīшри
शिवśivaШивы
वाक्यम्vākyamречение
अपिapiтакже
तथैवtathaivaтаково же:
योyo«который
हिhiведь
मांmāṁменя
द्रष्टुम्draṣṭumвидеть
इच्छेतicchetaпожелал бы
ब्रह्माणंbrahmāṇaṁБрахму
वाvāили,
पितामहम्pitāmahamпрародителя, —
द्रष्टव्यस्draṣṭavyasдолжен быть увиден
तेनtenaтем
भगवान्bhagavānБхагаван
वासुदेवःvāsudevaḥВасудева
प्रतापवान्pratāpavānмогучий»
इतिitiтак.
तद्tadЕго
विज्ञानेनvijñānenaведением —
सर्वsarvaвсего
विज्ञानाद्vijñānādведение —
इतिitiтаково
भावःbhāvaḥразумение.
अतataОттого
एवम्evamтак
अप्य्apyтакже
उक्तंuktaṁсказано
सार्वभौमैःsārvabhaumaiḥвсеземным
श्रीśrīшри
चिन्तामणिcintāmaṇiЧинтамани
दीक्षितैःdīkṣitaiḥДикшитою:
वनvana«к лесными
मालिनिmāliniвенками украшенному
यादृशाशयोyādṛśāśayoкаково расположение
ममmamaмоё,
तादृङ्tādṛṅтаково
नnaне
कपालkapālaчерепами
मालिनिmāliniукрашенному:
असितेasiteтёмному
मुदिरेmudireоблаку
यथाyathāкак
शिखीśikhīпавлин
मुदम्mudamрадость
अभ्येतिabhyetiявляет,
तथाtathāтак
नnaне
पाण्डुरेpāṇḍureбелому.
देव्यस्devyasБогини —
तटिन्यस्taṭinyasречки,
त्रिदशास्tridaśāsтридцать богов —
तडागाtaḍāgāпруды,
विश्वेश्वरोऽयंviśveśvaro'yaṁвселенной владыка этот —
सरिताम्saritāmрек
अधीशःadhīśaḥповелитель;
तृष्णाहरःtṛṣṇāharaḥжажду отнимет ли
कोऽपिko'piкто-нибудь,
कृष्णkṛṣṇaтёмное
मेघंmeghaṁоблако
विहायvihāyaоставив,
चिन्तामणिcintāmaṇiЧинтамани-
चातकस्यcātakasyaчатаке?»
इत्य्ityтак
आदिādiи далее.
तद्tadТо
एवंevaṁтак:
वैष्णवत्वेनैवvaiṣṇavatvenaivaвайшнавством именно
शिवśivaШивы
भजनंbhajanaṁпочитание
युक्तम्yuktamуместно.
केचित्kecitНекоторые
तुtuже
वैष्णवास्vaiṣṇavāsвайшнавы, —
तत्tatего
पूजनम्pūjanamпочитание
आवश्यकत्वेनोपस्थितंāvaśyakatvenopasthitaṁкак необходимое представшим
चेत्cetесли, —
तर्हिtarhiтогда
तस्मिन्न्tasminnв том
अधिष्ठानेadhiṣṭhāneвместилище
श्रीśrīшри
भगवन्तम्bhagavantamБхагавана
एवevaименно
पूजयन्तिpūjayantiпочитают.
यथाyathāКак
श्रीśrīшри
विष्णुviṣṇuВишну-
धर्मोत्तरान्तिमोऽयम्dharmottarāntimo'yamдхармоттары последнее это
इतिहासःitihāsaḥсказание:
विष्वक्सेनviṣvaksenaВишваксена
नामाnāmāпо имени
कश्चिद्kaścidнекий
विप्रvipraвипра,
एकान्तekāntaисключительный
भागवतःbhāgavataḥбхагавата,
पृथिवींpṛthivīṁземлю
विचरन्न्vicarannобходя,
आसीत्āsītжил.
सsaОн
कदाचिद्kadācidоднажды
एकekaодин
एवevaименно
वनान्तvanāntaна краю леса
उपविष्टःupaviṣṭaḥсидел.
तत्राथtatrāthaТам затем
ग्रामाध्यक्षgrāmādhyakṣaстаросты деревни
सुतःsutaḥсын
कश्चिद्kaścidнекий,
आगतस्āgatasпридя,
तम्tamему
उवाचuvācaсказал:
कोऽसिko'si«кто ты?» —
इतिitiтак.
ततःtataḥЗатем
कृतkṛtaсделавшему
स्वाख्यानंsvākhyānaṁо себе рассказ
तम्tamему
उवाचuvācaсказал:
ममmama«у меня
शिरःśiraḥголовы
पीडाद्यpīḍādyaболь ныне
जातेतिjātetiвозникла — так;
निजेष्टnijeṣṭaсвоего излюбленного
देवंdevaṁбога
शिवंśivaṁШиву
पूजयितुंpūjayituṁпочтить
नnaне
शक्नोमिśaknomiмогу;
ततोtatoпотому
ममmamaмоим
प्रतिनिधित्वेनpratinidhitvenaзаместителем
त्वम्tvamты
एवevaименно
तंtaṁего
पूजयpūjayaпочти» —
इतिitiтак.
एतद्etadЭтого
अनन्तरंanantaraṁпосле
चcaже
तत्रत्यंtatratyaṁтамошний
सार्धंsārdhaṁс половиною
पद्यम्padyamстих:
एतद्etad«на это
उक्तंuktaṁсказанное
प्रत्युवाचpratyuvācaответил:
वयम्vayamмы
एकान्तिनःekāntinaḥисключительными
श्रुताःśrutāḥслывём;
चतुरात्माcaturātmāчетверояким
हरिःhariḥХари
पूज्यःpūjyaḥпочитаем,
प्रादुर्भावprādurbhāvaв явлении
गतोऽथवाgato'thavāпребывающий или;
पूजयामश्pūjayāmaśпочитаем
चcaже
नैवान्यंnaivānyaṁвовсе не иного —
तस्मात्tasmātпотому
त्वंtvaṁты
गच्छgacchaиди,
माmāне
चिरम्ciramмедли»
इतिitiтак.
ततस्tatasЗатем,
तस्मिंस्tasmiṁsкак тот
तद्tadто
अङ्गीकृतवतिaṅgīkṛtavatiпринял,
सsaон
खड्गम्khaḍgamмеч
उन्नमितवान्unnamitavānподнял,
शिरश्śiraśголову
छेत्तुम्chettumотсечь.
ततश्tataśЗатем
चासौcāsauже тот
विप्रस्viprasвипра,
तद्tadего
धस्तेनdhastenaрукою
मृत्युम्mṛtyumсмерти
अनभीप्सन्anabhīpsanне желая,
विचार्योक्तवान्vicāryoktavānрассудив, сказал:
भद्रंbhadraṁ«хорошо,
तत्रtatraтуда
गच्छामgacchāmaпойдём» —
इतिitiтак.
गत्वाgatvāПридя
चेदंcedaṁже, это
मनसिmanasiв уме
चिन्तितम्cintitamпомыслил:
अयंayaṁ«этот
रुद्रःrudraḥРудра,
प्रलयpralayaрастворения
हेतुतयाhetutayāпричиною,
तमोtamoтьму
वर्धनत्वात्vardhanatvātумножающим бытием, —
तमोtamoтьмы
भावःbhāvaḥсущество;
श्रीśrīшри
नृसिंहnṛsiṁhaНрисимха-
देवश्devaśдева
चcaже,
तामसtāmasaтёмных
दैत्यdaityaдайтьев
गणgaṇaсонмы
विदारकतयाvidārakatayāраздирающим бытием,
तमोtamoтьмы
भञ्जनbhañjanaсокрушения
कर्तृत्वात्kartṛtvātсовершителем бытием,
तद्tadеё
भञ्जनार्थम्bhañjanārthamсокрушения ради
एवevaименно
तत्रोदयेतtatrodayetaтам взойдёт,
सूर्यsūryaсолнце
इवivaкак
तमोtamoтьмы
राशेःrāśeḥнад грудою.
अतोatoОттого
रुद्राकाराधिष्ठानेऽपिrudrākārādhiṣṭhāne'piв Рудры облика вместилище также,
तद्tadего
उपासकानाम्upāsakānāmпочитателей
एषांeṣāṁэтих
तमोtamoтьмы
भञ्जनbhañjanaсокрушения
कृतेkṛteради,
श्रीśrīшри
नृसिंहnṛsiṁhaНрисимхи
पूजाम्pūjāmпочитание
एवास्मिन्evāsminименно в нём
करिष्यामिkariṣyāmiсовершу» —
इतिitiтак.
अथathaЗатем,
श्रीśrī«шри
नृसिंहायnṛsiṁhāyaНрисимхе
नमःnamaḥпоклон» —
इतिitiтак
गृहीतgṛhītaвзявшему
पुष्पाञ्जलौpuṣpāñjalauгорсть цветов
तस्मिन्tasminему
पुनःpunaḥснова
क्रोधाविष्टेनkrodhāviṣṭenaгневом охваченным
ग्रामाध्यक्षgrāmādhyakṣaстаросты деревни
पुत्रेणputreṇaсыном
खड्गःkhaḍgaḥмеч
समुद्यमितःsamudyamitaḥзанесён.
ततश्tataśЗатем
चाकस्मात्cākasmātже внезапно,
तद्tadтот
एवevaсамый
लिङ्गंliṅgaṁлингам
स्फोटयित्वाsphoṭayitvāрасколов,
श्रीśrīшри
नृसिंहnṛsiṁhaНрисимха-
देवःdevaḥдева
स्वयम्svayamсам
आविर्भूयāvirbhūyaявившись,
तंtaṁтого
ग्रामाध्यक्षgrāmādhyakṣaстаросты деревни
पुत्रंputraṁсына
सsaсо
परिकरंparikaraṁсвитою
जघानjaghānaубил.
दक्षिणस्यांdakṣiṇasyāṁВ южной
दिशिdiśiстороне,
लिङ्गliṅga«Лингам
स्फोटsphoṭaрасколовший»
नामाnāmāпо имени,
स्वयंsvayaṁсам
चcaже
तत्रtatraтам
स्थितवान्sthitavānпребыл —
इतिitiтак.
अतोऽनन्यato'nanyaОттого неотклонные
भक्ताःbhaktāḥпреданные
श्रीśrīшри
शिवम्śivamШиву
अपिapiтакже
वैष्णवत्वेनvaiṣṇavatvenaвайшнавом
मानयन्तिmānayantiчтут;
केचित्kecitнекоторые
कदाचित्kadācitиногда
तद्tadего
अधिष्ठानत्वेनैवadhiṣṭhānatvenaivaвместилищем именно
वाvāили.
अतataОттого
एवोक्तम्evoktamименно сказано
आदिādiв Ади-
वाराहेvārāheварахе:
अनुवाद

«Нигде не желает благословений брахма-риши, и даже освобождения, — обретший высшую преданность Бхагавану, нетленному Пуруше»: это сказал шри Шива о шри Маркандее. То же явлено и тем, что шри Шива предстал в его сознании и тем прервалось его самадхи: «„Что это, откуда?“ — и молчальник отвратился от самадхи».

И далее: даже в речении о видении неразличия — «брахманы, благие» и далее — словами «и сам Хари, Владыка» сказано именно его главенство. И что он же есть сам Владыка, сказано в «Деревянный — земляного» и далее. И речение шри Шивы в Брахма-пуране таково же: «Кто пожелал бы видеть меня или Брахму, прародителя, — тем должен быть увиден Бхагаван Васудева, могучий». Ведением его — ведение всего; таково разумение.

Оттого так и сказал всеземный шри Чинтамани Дикшита: «Каково моё расположение к украшенному лесными венками, таково оно не к украшенному черепами: как павлин радуется тёмной туче, а белой — нет. Богини — речки, тридцать богов — пруды, а этот владыка вселенной — повелитель рек; но отнимет ли кто жажду у чатаки-Чинтамани, если он оставит тёмное облако?» и далее.

Итак, почитание Шивы уместно именно как вайшнава. А некоторые вайшнавы, если почитание его предстало как необходимое, почитают в том вместилище именно шри Бхагавана. Как в последнем сказании шри Вишну-дхармоттары: некий випра по имени Вишваксена, исключительный бхагавата, странствовал по земле. Однажды он сидел один на краю леса. Туда пришёл некий сын деревенского старосты и спросил его: «Кто ты?» Когда тот рассказал о себе, он сказал ему: «У меня ныне началась головная боль, и я не могу почтить своего излюбленного бога Шиву; потому почти его ты, за меня». А дальше там стих с половиною: «На это он ответил: „Мы слывём исключительными; почитаем Хари, четвероякого или пребывающего в явлении, и не почитаем вовсе никого иного; потому иди и не медли“». Тогда тот, услышав это, поднял меч, чтобы отсечь ему голову. И випра, не желая смерти от его руки, рассудив, сказал: «Хорошо, пойдём туда».

Придя же, он помыслил про себя: «Этот Рудра, будучи причиною растворения и умножая тьму, есть существо тьмы; а шри Нрисимха-дева, раздирающий сонмы тёмных дайтьев и совершающий сокрушение тьмы, взойдёт здесь именно ради её сокрушения — как солнце над грудою тьмы. Потому и во вместилище облика Рудры я совершу именно почитание шри Нрисимхи — ради сокрушения тьмы у этих его почитателей». И когда он взял горсть цветов со словами «Шри Нрисимхе поклон», сын деревенского старосты, снова охваченный гневом, занёс меч. И тут внезапно шри Нрисимха-дева, расколов тот самый лингам, явился сам и убил сына старосты со всею его свитою; и сам пребыл там, в южной стороне, под именем «Расколовший лингам».

Оттого неотклонные преданные чтут и шри Шиву — как вайшнава; а некоторые иногда — как его вместилище. Оттого и сказано в Ади-варахе:

संस्करण

984c6af35907 · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 12:52:07 am UTC

उपलब्ध भाषाएँRU

श्लोक बदलें इन कुंजियों से