अत एवान्यत्राप्य् अभिप्रेयाय— यथा त्वाम् अरविन्दाक्ष यादृशं वा यदात्मकम् । ध्यायेन् मुमुक्षुर् एतन् मे ध्यानं त्वं वक्तुम् अर्हसि ॥ टीका च—मुमुक्षुस्त्वांयथाध्यायेत्, तन् मे वक्तुम् अर्हसि जिज्ञासोः कथनाय मे पुनर् एतत् त्वद्दास्यम् एव पुरुषार्थः, न तु ध्यानेन कृत्यम् अस्तीति । तद् उक्तम्, त्वयोपभुक्तस्रग्गन्धैत्यादि ॥ इत्य् एषा ॥ ॥
ata evānyatrāpy abhipreyāya— yathā tvām aravindākṣa yādṛśaṁ vā yad-ātmakam | dhyāyen mumukṣur etan me dhyānaṁ tvaṁ vaktum arhasi || ṭīkā ca—mumukṣustvāṁyathādhyāyet, tan me vaktum arhasi jijñāsoḥ kathanāya me punar etat tvad-dāsyam eva puruṣārthaḥ, na tu dhyānena kṛtyam astīti | tad uktam, tvayopabhukta-srag-gandha-ity-ādi || ity eṣā || ||
Оттого и в другом месте он имел в виду то же: «Как тебя, лотосоокий, каковым и имеющим что своей сутью, должен созерцать жаждущий освобождения, — это созерцание изволь сказать мне».\n\nИ тика: «как должен созерцать тебя жаждущий освобождения — то изволь сказать мне», — ради сказывания желающему знать; а мне самому цель человека — именно это служение тебе, созерцанием же дела нет. То и сказано: «поношенных тобою венков, благовоний…» и далее. Вот она.
547377483eac · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 12:52:07 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Уддхав спрашивает за других и тут же отделяет себя от вопроса: созерцание ему не нужно, потому что у него есть то, ради чего оно.