सा चैवं दुर्लभा भक्तिः श्रीहरितोषणे प्रयुक्तात् स्वाभाविकधर्माद् अपि लभ्यते इति । तस्माद् धरितोषणम् एव तस्य परमफलम् इत्य् आह— अतः पुम्भिर् द्विजश्रेष्ठा वर्णाश्रमविभागशः । स्वनुष्ठितस्य धर्मस्य संसिद्धिर् हरितोषणम् ॥ स्वनुष्ठितस्य बहुप्रयत्नेनाच्छिद्रम् उपार्जितस्य इति तुच्छे स्वर्गादिफले तत्प्रयोगोऽतीवायुक्त इति भावः ॥
sā caivaṁ durlabhā bhaktiḥ śrī-hari-toṣaṇe prayuktāt svābhāvika-dharmād api labhyate iti | tasmād dhari-toṣaṇam eva tasya parama-phalam ity āha— ataḥ pumbhir dvija-śreṣṭhā varṇāśrama-vibhāgaśaḥ | svanuṣṭhitasya dharmasya saṁsiddhir hari-toṣaṇam || svanuṣṭhitasya bahu-prayatnenācchidram upārjitasya iti tucche svargādi-phale tat-prayogo'tīvāyukta iti bhāvaḥ ||
И та труднодостижимая преданность обретается также из своеприродного закона, если он направлен на удовлетворение шри Хари. Потому высший его плод — именно удовлетворение Хари, о чём он и говорит: «Оттого, лучшие из дваждырождённых, совершенство закона, хорошо исполненного людьми по разделению варн и ашрамов, есть удовлетворение Хари». «Хорошо исполненного» — то есть приобретённого многим усердием, без изъяна; смысл тот, что употребить его на ничтожный плод — рай и прочее — крайне неуместно.
16e78f113174 · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 12:52:07 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Довод не от заповеди, а от здравого смысла: на то, что добыто с таким трудом, глупо покупать недолговечное.