अथ गोकुलेऽपि श्रीमद्व्रजवधूसहितरासादिलीलात्मकस्य परमवैशिष्ट्यम् आह— विक्रीडितं व्रजवधूभिर् इदं च विष्णोः श्रद्धान्वितो यः शृणुयाद् अथ वर्णयेद् वा । भक्तिं परां भगवति परिलभ्य कामं हृद्रोगम् आश्व् अपहिनोत्य् अचिरेण धीरः ॥ चकाराद् अन्यच् च । अथ इति वाथ । शृणुयाद् वा वर्णयेद् वा । उपलक्षणं चैतद् ध्यानादेः । परां यतः परा नान्या कुत्रचिद् विद्यते, तादृशीम् । हृद्रोगं कामादिकम् अपि शीघ्रम् एव त्यजति । अत्र सामान्यतोऽपि परमात्वसिद्धे तत्रापि परमप्रेष्ठश्रीराधासंवलितलीलामयतद्भजनं तु परमतमम् एवेति स्वतः सिध्यति । किन्तु रहस्यलीला तु पौरुषविकारवदिन्द्रियैः, पितृपुत्रदासभावैश् च नोपास्या, स्वीयभावविरोधात् । रहस्यत्वं च तस्याः क्वचिद् अल्पांशेन, क्वचित् तु सर्वांशेनेति ज्ञेयम् ॥ ॥
atha gokule'pi śrīmad-vraja-vadhū-sahita-rāsādi-līlātmakasya parama-vaiśiṣṭyam āha— vikrīḍitaṁ vraja-vadhūbhir idaṁ ca viṣṇoḥ śraddhānvito yaḥ śṛṇuyād atha varṇayed vā | bhaktiṁ parāṁ bhagavati parilabhya kāmaṁ hṛd-rogam āśv apahinoty acireṇa dhīraḥ || ca-kārād anyac ca | atha iti vātha | śṛṇuyād vā varṇayed vā | upalakṣaṇaṁ caitad dhyānādeḥ | parāṁ yataḥ parā nānyā kutracid vidyate, tādṛśīm | hṛd-rogaṁ kāmādikam api śīghram eva tyajati | atra sāmānyato'pi paramātva-siddhe tatrāpi parama-preṣṭha-śrī-rādhā-saṁvalita-līlā-maya-tad-bhajanaṁ tu paramatamam eveti svataḥ sidhyati | kintu rahasya-līlā tu pauruṣa-vikāravad-indriyaiḥ, pitṛ-putra-dāsa-bhāvaiś ca nopāsyā, svīya-bhāva-virodhāt | rahasyatvaṁ ca tasyāḥ kvacid alpāṁśena, kvacit tu sarvāṁśeneti jñeyam || ||
Теперь он говорит о высшей особости Его, имеющего своей сутью игры расы и прочего с шримат жёнами Враджа, и в самой Гокуле: «А кто с верою слушал бы или описывал эту забаву Вишну с жёнами Враджа, тот, обретя высшую бхакти к Бхагавану, стойкий, скоро и безотлагательно отбрасывает желание — недуг сердца».\n\nСлогом «же» — и иное. «Или» — то есть либо. Слушал бы или описывал; и это обозначает также созерцание и прочее. «Высшую» — такую, выше которой иной нигде не имеется. «Недуг сердца» — желание и прочее — оставляет быстро. И раз здесь высшесть установлена уже общим образом, то само собою выходит, что и там наивысшее — Его почитание, полное игрою, проникнутой шри Радхою, высшей из дорогих Ему. Но сокровенная игра не почитается ни чувствами, полными мужского волнения, ни настроениями отца, сына, слуги — оттого что это противоречит собственному настроению. А сокровенность её где-то малою долей, где-то всею — так это надо понимать.
f33f417b9dbc · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 12:52:07 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Стих обещает исход недуга сердца тому, кто лишь слушает и пересказывает; и тут же положен предел — входить в эту игру своим настроением нельзя, потому что оно там чужое.