स्वरंहसा गिरिवरपक्षभिदुरभिदुरसोदरादराघातघुष्टिमुष्टिमुद्गरेण मुण्डपिण्डखण्डखण्डीकरणचण्डेन यमसदनं प्रहीयमाणं हीयमानं जीवितेन तमथ मधुमथनाग्रजः सम्पादयामास, दयामास माण्वपि यदि तदा प्राणप्रयाणतः प्रागेव स तथात्मशरीरं प्रथयामास यथा तदंसावस्थानकुतूहली हली कर्पूरधवलोऽवलोक्यते स्म जनैर्धरणिमध्यमध्यवस्थितं चन्द्रमण्डलमण्डलग्नमिव जायमानम् ॥7॥
svaraṁhasā girivara-pakṣa-bhidura-bhidurasodarādarāghāta-ghuṣṭimuṣṭimudgareṇa muṇḍapiṇḍakhaṇḍakhaṇḍīkaraṇacaṇḍena yamasadanaṁ prahīyamāṇaṁ hīyamānaṁ jīvitena tamatha madhumathanāgrajaḥ sampādayāmāsa, dayāmāsa māṇvapi yadi tadā prāṇaprayāṇataḥ prāgeva sa tathātmaśarīraṁ prathayāmāsa yathā tadaṁsāvasthānakutūhalī halī karpūradhavalo'valokyate sma janairdharaṇimadhyamadhyavasthitaṁ candramaṇḍalamaṇḍalagnamiva jāyamānam ||7||
с силой — кулаком-палицей, звучным от удара, раскалывающего крылья лучших гор, яростно дробящим голову на куски, — отправил его, лишаемого жизни, в обитель Ямы. Если бы тот хоть чуть пожалел себя, он бы ещё до ухода жизни так раздул своё тело, что люди увидели Халина, любопытного к сидению на его плече, белого, как камфара, — как круг луны, возникающий посреди земли.
a65ee0496135 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 00:58:01 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
По ШБ 10.18.26–29: демон раздулся до огромных размеров, а Баларама на нём — как луна на туче.