तदा तदाकर्णनकर्णनमदमृतधारापातपातमहिमन्यसुभृतां सुभृतां करणव्यापारपारप्राप्तिं कारयति रयतिग्मतया प्रमदघनानां घनानां हर्षाश्रुद्रव इव दुर्निवारा जलस्रुतिर्यदि समजनि, तदा तमासारं कमठपृष्ठकाठिन्यधरधरणितलकल्पिततल्पतयाल्पतयापि न जातपङ्किलतया किल तया नोद्वेगकरं गुरुतराहारोष्णताशमनतया शमनतया तन्वातन्वानन्दपरया सेहे सेहेहितभगवदालोका लोकातीता गवां श्रेणी ॥53॥
tadā tadākarṇanakarṇa-namadamṛtadhārāpātapāta-mahimanyasubhṛtāṁ subhṛtāṁ karaṇavyāpāra-pāraprāptiṁ kārayati rayatigmatayā pramadaghanānāṁ ghanānāṁ harṣāśrudrava iva durnivārā jalasrutiryadi samajani, tadā tamāsāraṁ kamaṭhapṛṣṭhakāṭhinyadharadharaṇitalakalpitatalpatayālpatayāpi na jātapaṅkilatayā kila tayā nodvegakaraṁ gurutarāhāroṣṇatāśamanatayā śamanatayā tanvātanvānandaparayā sehe sehehita-bhagavadālokā lokātītā gavāṁ śreṇī ||53||
И тогда, словно слёзы радости густых туч, опьянённых струями нектара его пения, текущими в уши, неудержимо хлынул дождь; и вереница коров — выходящая за пределы мира, желающая лишь видеть Господа, — лёжа на земле, твёрдой, как панцирь черепахи, так что ничуть не намокла, — снесла этот ливень, благостный, утоляющий жар тяжёлой пищи, с блаженством для тела.
f5ca88ef985e · опубликовано 29 сент. 2026 г., 00:58:01 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Раг маллар действительно вызвал дождь.