Ананда-вриндавана-чампу
Времена года и первая встреча с Радхой11.13Кави Карнапура
803 / 1088
Linux
Листать
Ананда-вриндавана-чампу · 11.13
॥
Деванагари

भो भोः सवयसः! सवयसः समृगस्य वनस्यास्य मध्ये केवलं के बलम् । न खलु भीतिर्नैचिकी नैचीकीनाम् । तत् कथमासां मा साम्प्रतं काचिदपि दृश्यते । तदवकलयध्वं कलयध्वंसो यावन्न भवतीति च कृष्णभारत्या भारत्यालुलितया सर्व एव बालका बालकान्तघासघासलक्ष्मानुसारेण खुरखुरप्रक्षुण्णक्ष्मातलतलनेन तदनुसन्धानधुरन्धरा धरामातस्तरुस्तरुगुल्मवीरुन्निकरकरम्बितगहनगहनस्थलीषु विचिन्वन्तोऽन्वन्तोदित्वरशङ्काः शं कातरा इव यदा न भेजुः, तदा त्वीषिकाटव्यं काटव्यं दवदवथुकृतं वीक्ष्य कृष्णनाथा अप्यनाथा अप्ययमासेदुष्य इवापसृतिसृतिमपश्यन्त्यः श्यन्त्यश्च जीविताशां साश्रुमुख्योऽभिमुख्योऽभित एव कृष्णावलोकनमर्थमर्थयमाना मानापहारहता इव धेनवो यत्रावतिष्ठन्ते स्म ॥13॥

Транслитерация (IAST)

bho bhoḥ savayasaḥ! savayasaḥ samṛgasya vanasyāsya madhye kevalaṁ ke balam | na khalu bhītirnaicikī naicīkīnām | tat kathamāsāṁ mā sāmprataṁ kācidapi dṛśyate | tadavakalayadhvaṁ ka-laya-dhvaṁso yāvanna bhavatīti ca kṛṣṇabhāratyā bhāratyālulitayā sarva eva bālakā bālakāntaghāsaghāsalakṣmānusāreṇa khurakhuraprakṣuṇṇakṣmātalatalanena tadanusandhānadhurandharā dharāmātastarustarugulmavīrunnikarakarambitagahanagahanasthalīṣu vicinvanto'nvantoditvaraśaṅkāḥ śaṁ kātarā iva yadā na bhejuḥ, tadā tvīṣikāṭavyaṁ kāṭavyaṁ davadavathukṛtaṁ vīkṣya kṛṣṇanāthā apyanāthā apyayamāseduṣya ivāpasṛtisṛtimapaśyantyaḥ śyantyaśca jīvitāśāṁ sāśrumukhyo'bhimukhyo'bhita eva kṛṣṇāvalokanamarthamarthayamānā mānāpahārahatā iva dhenavo yatrāvatiṣṭhante sma ||13||

Литературный перевод

«Эй, сверстники! Посреди этого леса, полного птиц и зверей, у кого есть сила? Коровы ведь ничего не боятся — почему же ни одной не видно? Ищите, пока не пришла гибель». По слову Кришны, трепетному и сбивчивому, все мальчики, по следам отъеденной травы и примятой копытами земли, взявшись за поиски, обшаривали густые заросли, перепутанные деревьями, кустами и лианами, — и, в растущей тревоге, не находили покоя. А коровы — чей владыка Кришна, но теперь как без владыки, — увидев в лесу тростника жар лесного пожара, не видя пути спасения, теряя надежду на жизнь, с заплаканными мордами, обратившись лицом во все стороны, словно моля увидеть Кришну, словно лишённые гордости, стояли там.

Версия

a6dda2ed02ab · опубликовано 29 сент. 2026 г., 00:58:01 UTC

Доступно наRU

Листайте стихи клавишами