ततश्च, तमालोक्य लोक्यसहचरनिकरेण करेण सरसमूर्ध्वनितानि तानि मूर्धनि तानि तानि निजनिजचेलाञ्चलानि तैः श्रीकृष्णस्यैव निष्कपटपटमण्डपतामापद्य सपद्यसमञ्जसमिव विगलदम्बुधराम्बु धरायामेव पातयामासे, मासेव्यमानस्य व्यमानस्य वपुरुपरि ॥54॥
tataśca, tamālokya lokya-sahacaranikareṇa kareṇa sarasamūrdhvanitāni tāni mūrdhani tāni tāni nijanijacelāñcalāni taiḥ śrīkṛṣṇasyaiva niṣkapaṭapaṭamaṇḍapatāmāpadya sapadyasamañjasamiva vigaladambudharāmbu dharāyāmeva pātayāmāse, māsevyamānasya vyamānasya vapurupari ||54||
Тогда толпа друзей, увидев это, руками подняла над головой Шри Кришны края своих одежд — и, став шатром без обмана, словно неуклюже, сливала дождевую воду наземь, мимо его тела.
cc7e6d9d6d13 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 00:58:01 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Друзья укрывают Кришну от дождя.