तथैवाहुः— यावत् ते मायया स्पृष्टा भ्रमाम इह कर्मभिः । तावद् भवत्प्रसङ्गानां सङ्गः स्यान् नो भवे भवे ॥ तुलयाम लवेनापि न स्वर्गं नापुनर्भवम् । भगवत्सङ्गिसङ्गस्य मर्त्यानां किम् उताशिषः ॥ तद्बहिर्मुखताप्राप्त्याशङ्कया तत्परिहारकारणं प्रार्थयन्ते—यावद् इति । नैतावत्त्वं तत्सङ्गस्य किन्त्व् अपारमहिमत्वम् एवेत्य् आहुः—तुलयामेव इति । अतो यावद् इत्यादिकं प्रेम्णैव भगवच्चरणसामीप्यप्राप्त्याशयोक्तं न सामीप्यादिमुक्तिसम्पत्त्याशयेति ज्ञेयम् ।
tathaivāhuḥ— yāvat te māyayā spṛṣṭā bhramāma iha karmabhiḥ | tāvad bhavat-prasaṅgānāṁ saṅgaḥ syān no bhave bhave || tulayāma lavenāpi na svargaṁ nāpunar-bhavam | bhagavat-saṅgi-saṅgasya martyānāṁ kim utāśiṣaḥ || tad-bahirmukhatā-prāpty-āśaṅkayā tat-parihāra-kāraṇaṁ prārthayante—yāvad iti | naitāvattvaṁ tat-saṅgasya kintv apāra-mahimatvam evety āhuḥ—tulayāmeva iti | ato yāvad ity-ādikaṁ premṇaiva bhagavac-caraṇa-sāmīpya-prāpty-āśayoktaṁ na sāmīpyādi-mukti-sampattyāśayeti jñeyam |
Так же и говорят: «Покуда мы, тронутые твоею майею, блуждаем здесь от деяний, — дотоле в рождении за рождением да будет у нас общение с теми, кто соприкасается с тобою. И с одним мигом общения с тем, кто общается с Бхагаваном, мы не равняем ни рая, ни неповторения рождения, — что уж говорить о благословениях смертных». Опасаясь отвратиться от него, они испрашивают причину, которая это отвратит, — «покуда». И, желая сказать, что величие того общения не таково, а безбрежно, говорят «равняем». Оттого надо понять, что «покуда» и прочее сказано именно премою, в чаянии обрести близость стоп Бхагавана, а не в чаянии полноты самипьи и прочих освобождений.
02010b262625 · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 4:24:47 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Просят не о том, чтобы кончилось блуждание, а о том, чтобы в нём не оборвалось общение. Оговорка в конце существенна: близость стоп и «самипья» звучат одинаково, но просят здесь не о ней.