तद् एवम् अष्टकेन मानभङ्गीं व्यज्य स्वकाठिन्यातिशयेन दूतं निवर्तमानम् आशङ्क्य कलहान्तरिताभङ्ग्या द्वयेनाह—प्रियसखा इति । तत्रापि सकौटिल्यम् अर्धेनाह—नयसीति । द्वन्द्वं मिथुनीभावः । दुस्त्यजद्वन्द्वत्वे हेतुः सततम् इति । अत्र तद्वक्षसि स्थिता लक्ष्मी रेखैव प्रेमेर्ष्यया साक्षात् तद्रूपत्वेनोत्प्रेक्षिता ।
tad evam aṣṭakena māna-bhaṅgīṁ vyajya svakāṭhinyātiśayena dūtaṁ nivartamānam āśaṅkya kalahāntaritā-bhaṅgyā dvayenāha—priya-sakhā iti | tatrāpi sa-kauṭilyam ardhenāha—nayasīti | dvandvaṁ mithunī-bhāvaḥ | dustyaja-dvandvatve hetuḥ satatam iti | atra tad-vakṣasi sthitā lakṣmī rekhaiva premerṣyayā sākṣāt tad-rūpatvenotprekṣitā |
Итак, явив восьмёркою стихов оборот маны и заподозрив, что от преизбытка её жёсткости посланник уходит, она говорит двумя стихами оборотом разлучённой размолвкою: «милый друг». И там же с извилистостью говорит полустишием: «уводишь». «Двандва» — бытие четою. Причина того, что эту чету трудно оставить, — «постоянно». А пребывающая у него на груди Лакшми — то есть черта Шриватсы — из ревности премы вообразилась прямо как она сама.
927f2945fa63 · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 4:24:47 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Ревность доходит до того, что знак на груди принимают за соперницу во плоти. И это же становится доводом: если она всегда при Нём, то чета неразлучна — а значит, разлучены здесь другие.