तथा— कृष्णस्य विष्वक् पुरुराजिमण्डलैर् अभ्याननाः फुल्लदृशो व्रजार्भकाः । सहोपविष्टा विपिने विरेजुश् छदा यथाम्भोरुहकर्णिकायाः ॥ केचिद् पुष्पदलैः केचिद् इत्यादि । सर्वे मिथो दर्शयन्तः स्वस्वभोज्यरुचिं पृथक् । हसन्तो हासयन्तश् चाभ्यवजह्रुः सहेश्वराः ॥ स्पष्टम् ।
tathā— kṛṣṇasya viṣvak puru-rāji-maṇḍalair abhyānanāḥ phulla-dṛśo vrajārbhakāḥ | sahopaviṣṭā vipine virejuś chadā yathāmbhoruha-karṇikāyāḥ || kecid puṣpa-dalaiḥ kecid ity-ādi | sarve mitho darśayantaḥ sva-sva-bhojya-ruciṁ pṛthak | hasanto hāsayantaś cā-bhyavajahruḥ saheśvarāḥ || spaṣṭam |
Так же: «Вокруг Кришны, многими рядами и кругами, лицами к нему, с расцветшими очами, усевшись вместе в лесу, отроки Враджа сияли — как лепестки вокруг сердцевины лотоса». И «одни лепестками цветов, другие» и далее; «все, показывая друг другу вкус своей еды, смеясь и смеша, трапезовали вместе с владыкою». Ясно.
701938a2ef59 · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 4:24:47 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Обед в лесу описан как цветок: он сердцевина, они лепестки. При этом каждый показывает другому, что принёс из дома.