यदा च दधिमण्डभाजनभेदनादिचापल्यानन्तरं— कृतागसं तं प्ररुदन्तम् अक्षिणी कषन्तम् अञ्जन्मषिणी स्वपाणिना । उद्वीक्षमाणं भयविह्वलेक्षणं हस्ते गृहीत्वा भिषयन्त्य् अवागुरत् ॥ त्यक्त्वा यष्टिं सुतं भीतं विज्ञायार्भकवत्सला । इयेष किल तं बद्धुं दाम्नातद्वीर्यकोविदा ॥ स्पष्टम् ।
yadā ca dadhi-maṇḍa-bhājana-bhedanādi-cāpalyānantaraṁ— kṛtāgasaṁ taṁ prarudantam akṣiṇī kaṣantam añjan-maṣiṇī sva-pāṇinā | udvīkṣamāṇaṁ bhaya-vihvalekṣaṇaṁ haste gṛhītvā bhiṣayanty avāgurat || tyaktvā yaṣṭiṁ sutaṁ bhītaṁ vijñāyārbhaka-vatsalā | iyeṣa kila taṁ baddhuṁ dāmnātad-vīrya-kovidā || spaṣṭam |
И когда, вслед за шалостью с разбиением горшка простокваши и прочим: «Взяв за руку провинившегося, рыдающего, трущего глаза и своею рукою размазывающего сурьму, глядящего снизу вверх взглядом, смятенным от страха, она пугала его и грозила. Отбросив прут и поняв, что сын испуган, нежная к дитяти пожелала связать его верёвкою — не ведающая его мощи». Ясно.
95c09d8e616c · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 4:24:47 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Прут отброшен, едва мать увидела страх, — и тут же заменён верёвкой. Наказание не отменяется, но перестаёт быть больным.