अथ कदाचिद् उद्भवत्तच्छविमात्रत्वम् आह— सकृन् मनः कृष्णपदारविन्दयोर् निवेशितं तद्गुणरागि यैर् इह । न ते यमं पाशभृतश् च तद्भटान् स्वप्नेऽपि पश्यन्ति हि चीर्णनिष्कृताः ॥ रागो रञ्जनमात्रम्, न तु तद्गुणमाधुरीयाथार्थ्यज्ञानेन साक्षात् प्रीतिः । अत एव तत्र तात्पर्याभावात् सकृद् अपीत्य् उक्तम् । तथाप्य् अस्त्य् अजामिलादिभ्यो विशेष इत्य् आह—न ते यमम् इत्यादि ।
atha kadācid udbhavat-tac-chavi-mātratvam āha— sakṛn manaḥ kṛṣṇa-padāravindayor niveśitaṁ tad-guṇa-rāgi yair iha | na te yamaṁ pāśa-bhṛtaś ca tad-bhaṭān svapne'pi paśyanti hi cīrṇa-niṣkṛtāḥ || rāgo rañjana-mātram, na tu tad-guṇa-mādhurī-yāthārthya-jñānena sākṣāt prītiḥ | ata eva tatra tātparyābhāvāt sakṛd apīty uktam | tathāpy asty ajāmilādibhyo viśeṣa ity āha—na te yamam ity-ādi |
Теперь он говорит об одном лишь иногда возникающем её отблеске: «Кто здесь хоть однажды поместил ум на стопы-лотосы Кришны, окрасившись его качествами, — те и во сне не видят ни Ямы, ни несущих петли его стражей: они ведь уже совершили искупление». «Окрашенность» — лишь окрашивание, а не прямая любовь от знания подлинной сладости его качеств. Оттого, что устремлённости там нет, и сказано «хоть однажды». И всё же есть отличие от Аджамилы и прочих, о чём он говорит: «те и не видят Ямы» и далее.
60e4b2aa033b · प्रकाशित 21 सित॰ 2026, 4:24:47 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Оговорка честная: это ещё не любовь, а её отсвет — и всё же по последствиям он уже отличается от случая, когда имя произнесено случайно.