तद् एवं भक्तिर् एवाभिधेयं वस्त्व् इत्य् उक्तम् । तथैव श्रीशुकपरीक्षित्संवादोपक्रमेऽपि— श्रोतव्यादीनि राजेन्द्र नृणां सन्ति सहस्रशः । अपश्यताम् आत्मतत्त्वं गृहेषु गृहमेधिनाम् ॥ इत्यादि । गृहेष्व् इत्यादिकम् उपलक्षणं बहिर्मुखानाम् । आत्मतत्त्वं भगवत्तत्त्वं, तथा निगमयिष्यमानत्वात् ॥
tad evaṁ bhaktir evābhidheyaṁ vastv ity uktam | tathaiva śrī-śuka-parīkṣit-saṁvādopakrame'pi— śrotavyādīni rājendra nṛṇāṁ santi sahasraśaḥ | apaśyatām ātma-tattvaṁ gṛheṣu gṛha-medhinām || ity-ādi | gṛheṣv ity-ādikam upalakṣaṇaṁ bahirmukhānām | ātma-tattvaṁ bhagavat-tattvaṁ, tathā nigamayiṣyamānatvāt ||
Итак, сказано, что обозначаемая вещь — именно преданность. Так же и в начале беседы шри Шуки и Парикшита: «Того, что надо слушать, и прочего у людей тысячи, о владыка царей, — у тех, кто не видит истины себя и живёт в домах, принося в жертву дом» и далее. «В домах» и прочее — указание на обращённых вовне. «Истина себя» — истина Бхагавана, ибо именно так это будет выведено.
ba016c206a3e · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«Не видящие истины себя» сказано не о невеждах, а о занятых: у них на слушание уходит столько же сил, сколько на всё остальное.