यथा वा, निगमकल्पतरोर् गलितं फलं शुकमुखाद् अमृतद्रवसंयुतम् इत्यादौ । अत्र श्रीशुकमुखाद् अमृतद्रवसंयुतत्वेन परमसुखदत्वम् उक्तम् । एतदुपलक्षणत्वेन श्रीलीलाशुकाद्याविर्भावितकर्णामृतादिग्रन्था अपि क्रोडीकर्तव्याः । अथ महत्कीर्त्यमानं, यथा— स उत्तमश्लोक महन्मुखच्युतो भवत्पदाम्भोजसुधाकणानिलः । स्मृतिं पुनर् विस्मृततत्त्ववर्त्मनां कुयोगिनां नो वितरत्य् अलं वरैः ॥ न कामये नाथ तद् अपि इत्यादि पूर्वोक्तानुसारात् स्वसुखातिशयेन कैवल्यसुखतिरस्कारी महतां मुखाद् विगलितो भवत्पादाम्भोजमाधुर्यलेशस्यापि सम्बन्धी शब्दात्मकोऽनिलोविस्मृतपरमतत्त्वात्मकत्वदीयज्ञानानाम् अस्माकं त्वदीयां स्मृतिम् अपि यच्छति । तस्मात् तथाविधस्य तस्य परमसाध्यसाधनात्मकत्वाद् अलम् अन्यैर् वरैर् इत्य् अर्थः ॥ ॥
yathā vā, nigama-kalpa-taror galitaṁ phalaṁ śuka-mukhād amṛta-drava-saṁyutam ity-ādau | atra śrī-śuka-mukhād amṛta-drava-saṁyutatvena parama-sukhadatvam uktam | etad-upalakṣaṇatvena śrī-līlā-śukādy-āvirbhāvita-karṇāmṛtādi-granthā api kroḍīkartavyāḥ | atha mahat-kīrtyamānaṁ, yathā— sa uttamaśloka mahan-mukha-cyuto bhavat-padāmbhoja-sudhā-kaṇānilaḥ | smṛtiṁ punar vismṛta-tattva-vartmanāṁ kuyogināṁ no vitaraty alaṁ varaiḥ || na kāmaye nātha tad api ity-ādi pūrvoktānusārāt sva-sukhātiśayena kaivalya-sukha-tiraskārī mahatāṁ mukhād vigalito bhavat-pādāmbhoja-mādhurya-leśasyāpi sambandhī śabdātmako'nilovismṛta-parama-tattvātmaka-tvadīya-jñānānām asmākaṁ tvadīyāṁ smṛtim api yacchati | tasmāt tathā-vidhasya tasya parama-sādhya-sādhanātmakatvād alam anyair varair ity arthaḥ || ||
Или как — «Упавший плод древа желаний вед, из уст Шуки, наделённый влагою нектара» и далее. Здесь тем, что он из уст шри Шуки и наделён влагою нектара, сказана его способность давать высшее счастье. А поскольку это подразумевает и прочее, в лоно надо принять и книги, явленные шри Лила-шукою и прочими, — Карнамриту и прочие. Затем воспеваемое великими, как: «Тот ветер крупиц нектара твоих стоп-лотосов, Высшеславный, нисшедший из уст великих, — он даёт нам, дурным йогинам, забывшим путь истины, вновь памятование; довольно даров». Следуя прежде сказанному — «Не желаю и того, о владыка» и далее: этот ветер, состоящий из слова, преизбытком своего счастья затмевающий счастье кайвальи, истёкший из уст великих, связанный хотя бы с крупицею сладости твоих стоп-лотосов, даёт нам, забывшим высшую истину, знание о тебе, — даёт и памятование о тебе. Потому, раз он таков — сам и высшее достигаемое, и средство, — иных даров довольно; таков смысл.
c00e49505dd4 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Просьба здесь — об отмене всех даров: получивший ветер с Его стоп просит не о большем, а о том, чтобы ему больше ничего не предлагали.