एवंभूतस्य भक्तस्य ज्ञानयोगादीनां यत् फलं तन्मात्रं न, किन्त्व् अन्यन् महद् एवेत्य् आह— किं चित्रम् अच्युत तवैतद् अशेषबन्धो दासेष्व् अनन्यशरणेषु यद् आत्मसात्त्वम् । योऽरोचयत् सह मृगैः स्वयम् ईश्वराणां श्रीमत्किरीटतटपीडितपादपीठः ॥ अशेषबन्धो!दासेष्व् अनन्यशरणेषु, यद् वा, अशेषाणाम् असुरपर्यन्तानां यो बन्धुर् मोक्षादिदानैर् निरुपाधिहितकारी, हे तथाभूत! तवैतत् किं चित्रं, यदनन्यशरणेषु ज्ञानयोगकर्माद्यनुष्ठानविमुखेषु दासेषु शुद्धभक्तेषु बलिप्रभृतिषु आत्मसात्त्वं तेषां, य आत्मा तदधीनत्वम् इत्य् अर्थः । तद् उक्तम्—न साधयति मां योगः इत्यादि । तस्य तव तथाभूतेषु न जातिगुणाद्यपेक्षा चेत्य् अन्तरङ्गलीलायाम् अपि दृश्यत इत्य् आह—यः इति । सहेति सहभावं सख्यम् इत्य् अर्थः । मृगैर् वृन्दावनचारिभिः । स्वयं तु कथम्भूतोऽपि? ईश्वराणाम् इत्यादिलक्षणोऽपि । ईश्वराः श्रीशिवब्रह्मादयः । ज्ञानयोगादिपरमफलरूपापि या मुक्तिः, तां दैत्येभ्यो ददासि । पाण्डवादिसख्यदौत्यवीरासनादिस्थितिवद् दासानां तु स्वयम् अधीनो भवसि । अत एवंभूतस्य श्रीकृष्णस्यैव तव भक्तिर् मुख्येति भावः ॥
evaṁ-bhūtasya bhaktasya jñāna-yogādīnāṁ yat phalaṁ tanmātraṁ na, kintv anyan mahad evety āha— kiṁ citram acyuta tavaitad aśeṣa-bandho dāseṣv ananya-śaraṇeṣu yad ātma-sāttvam | yo'rocayat saha mṛgaiḥ svayam īśvarāṇāṁ śrīmat-kirīṭa-taṭa-pīḍita-pāda-pīṭhaḥ || aśeṣa-bandho!dāseṣv ananya-śaraṇeṣu, yad vā, aśeṣāṇām asura-paryantānāṁ yo bandhur mokṣādi-dānair nirupādhi-hita-kārī, he tathābhūta! tavaitat kiṁ citraṁ, yadananya-śaraṇeṣu jñāna-yoga-karmādy-anuṣṭhāna-vimukheṣu dāseṣu śuddha-bhakteṣu bali-prabhṛtiṣu ātma-sāttvaṁ teṣāṁ, ya ātmā tad-adhīnatvam ity arthaḥ | tad uktam—na sādhayati māṁ yogaḥ ity-ādi | tasya tava tathā-bhūteṣu na jāti-guṇādy-apekṣā cety antaraṅga-līlāyām api dṛśyata ity āha—yaḥ iti | saheti saha-bhāvaṁ sakhyam ity arthaḥ | mṛgair vṛndāvana-cāribhiḥ | svayaṁ tu kathambhūto'pi? īśvarāṇām ity-ādi-lakṣaṇo'pi | īśvarāḥ śrī-śiva-brahmādayaḥ | jñāna-yogādi-parama-phala-rūpāpi yā muktiḥ, tāṁ daityebhyo dadāsi | pāṇḍavādi-sakhya-dautya-vīrāsanādi-sthitivad dāsānāṁ tu svayam adhīno bhavasi | ata evaṁ-bhūtasya śrī-kṛṣṇasyaiva tava bhaktir mukhyeti bhāvaḥ ||
И он говорит, что у такого преданного плод не ограничен плодом знания, сопряжения и прочего, а иной, великий: «Что дивного в этом у тебя, о Ачьюта, родич всех, — что ты отдаёшь себя рабам, не имеющим иного убежища? Ты, чью подставку для стоп теснят края прекрасных венцов владык, сам полюбил быть вместе со зверями». «Родич всех!» — «в рабах, не имеющих иного убежища»; или: о ты, кто родич всем, вплоть до асуров, и безусловно творит благо даяниями освобождения и прочего, — что дивного у тебя в том, что рабам, не имеющим иного убежища, отвернувшимся от исполнения знания, сопряжения, деяния и прочего, — чистым преданным, Бали и подобным, — ты отдаёшь себя, то есть подвластен им, будучи Атманом; таков смысл. О том сказано: «Не достигает меня сопряжение» и далее. А что у тебя к таковым нет требования рождения, качеств и прочего, видно и во внутренней игре; об этом он говорит: «который». «Вместе» — совместность, дружество; таков смысл. «Со зверями» — ходящими по Вриндавану. А «сам» — каким будучи? Таким, чей признак — «владык» и далее. «Владыки» — шри Шива, Брахма и прочие. То освобождение, что есть высший плод знания, сопряжения и прочего, ты даёшь и дайтьям; а рабам сам становишься подвластен — как в дружестве, посольстве, страже и прочем с Пандавами и прочими. Оттого преданность именно тебе, такому шри Кришне, — главная; таково настроение.
3ed0e82afe84 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Дивным признают не дар освобождения, а обратное: что отданным оказывается Он, и получают это те, у кого нет ничего.