रागानुगायां प्रवृत्तिर् अपीदृशी— सन्तुष्टा श्रद्दधत्य् एतद् यथालाभेन जीवती । विहराम्य् अमुनैवाहम् आत्मना रमणेन वै ॥ अमुना इति भावगर्भरमणेन सह । आत्मना मनसैव तावद् विहरामि । रुचिप्रधानस्य मार्गस्यास्य मनःप्रधानत्वम्, तत्प्रेयसीरूपेणासिद्धायास् तादृशभजने प्रायो मनसैव युक्तत्वात् । अनेन श्रीमत्प्रतिमादौ तादृशीनाम् अप्य् औद्धत्यं परिहृतम् । एवं पितृत्वादिभावेष्व् अप्य् अनुसन्धेयम् ॥ ॥
rāgānugāyāṁ pravṛttir apīdṛśī— santuṣṭā śraddadhaty etad yathā-lābhena jīvatī | viharāmy amunaivāham ātmanā ramaṇena vai || amunā iti bhāva-garbha-ramaṇena saha | ātmanā manasaiva tāvad viharāmi | ruci-pradhānasya mārgasyāsya manaḥ-pradhānatvam, tat-preyasī-rūpeṇāsiddhāyās tādṛśa-bhajane prāyo manasaiva yuktatvāt | anena śrīmat-pratimādau tādṛśīnām apy auddhatyaṁ parihṛtam | evaṁ pitṛtvādi-bhāveṣv apy anusandheyam || ||
И движение в рагануге тоже таково: «Довольная, верующая этому, живущая как придётся, — играю я им самим, собою, воистину возлюбленным». «Им» — с возлюбленным, чреватым настроением. «Собою» — то есть пока лишь умом играю. На этом пути, где преобладает вкус, преобладает и ум: ибо та, что ещё не достигла облика Его возлюбленной, в таком почитании обычно уместна именно умом. Этим отведена и дерзость таких при шримат изваянии и прочем. Так же надо иметь в виду и в настроениях отцовства и прочих.
5e2df2cf9d10 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Оговорка про ум — не уступка слабости, а трезвость: настроение берётся прежде, чем тело, и потому не превращается в самозванство.