श्रीनारदेनापि तन् महापुराणाविर्भावनार्थं तथैवोपदिष्टम्— अथो महाभाग भवान् अमोघदृक् शुचिश्रवाः सत्यरतो धृतव्रतः । उरुक्रमस्याखिलबन्धमुक्तये समाधिनानुस्मर तद्विचेष्टितम् ॥ अथो अतो नैष्कर्म्यम् अप्य् अच्युतभाववर्जितम् इत्याद्युक्तेः कारणात् । अत्र विचेष्टितानुस्मरणेनाखण्डैव भक्तिर् लक्ष्यते ॥
śrī-nāradenāpi tan mahā-purāṇāvirbhāvanārthaṁ tathaivopadiṣṭam— atho mahā-bhāga bhavān amogha-dṛk śuci-śravāḥ satya-rato dhṛta-vrataḥ | urukramasyākhila-bandha-muktaye samādhinānusmara tad-viceṣṭitam || atho ato naiṣkarmyam apy acyuta-bhāva-varjitam ity-ādy-ukteḥ kāraṇāt | atra viceṣṭitānusmaraṇenākhaṇḍaiva bhaktir lakṣyate ||
И шри Нарадою ради явления той великой пураны преподано то же: «Итак, о великий долею, — у тебя неложное зрение, чистая слава, ты радуешься правде и держишь обет; вспоминай же в самадхи деяния широко шагающего — ради освобождения от всех уз». «Итак» — то есть по той причине, что сказано «даже бездействие, лишённое настроения к Ачьюте» и далее. Здесь вспоминанием деяний обозначается именно нераздельная преданность.
0d3e2132b3b0 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«Вспоминай в самадхи» — и предметом самадхи названы не сущность, а деяния: сосредоточение здесь не уводит от Него, а удерживает при том, что Он делал.