तद् एवं नामादिश्रवणम् उक्तम् । अत्र तत्परिकरश्रवणम् अपि ज्ञेयम्— श्रुतस्य पुंसां सुचिरश्रमस्य नन्व् अञ्जसा सूरिभिर् ईडितोऽर्थः । तत्तद्गुणानुश्रवणं मुकुन्द पादारविन्दं हृदयेषु येषाम् ॥ इत्यादौ । तत्र यद्यप्य् एकतरेणापि व्युत्क्रमेणापि सिद्धिर् भवत्य् एव, तथापि प्रथमं नाम्नः श्रवणम् अन्तःकरणशुद्ध्यर्थम् अपेक्ष्यम् । शुद्धे चान्तःकरणे रूपश्रवणेन तदुदययोग्यता भवति । सम्यगुदिते च रूपे गुणानां स्फुरणं सम्पद्यते । ततस् तेषु नामरूपगुणेषु तत्परिकरेषु च सम्यक् स्फुरितेष्व् एव लीलानां स्फुरणं सुष्ठु भवतीत्य् अभिप्रेत्य साधनक्रमो लिखितः । एवं कीर्तनस्मरणयोश् च ज्ञेयम् । इदं च श्रवणं श्रीमन्महन्मुखरितं चेन् महामाहात्म्यं, जातरुचीनां परमसुखदं च । तच् च द्विविधं—महदाविर्भावितं महत्कीर्त्यमानं चेति । तत्र श्रीभागवतम् उपलक्ष्य पूर्वं यथा— इदं भागवतं नाम पुराणं ब्रह्मसम्मितम् । उत्तमश्लोकचरितं चकार भगवान् ऋषिः ॥ अत्र तन्माहात्म्यसूचनार्थम् एव तत्कर्तृकत्ववचनम् ॥ ॥
tad evaṁ nāmādi-śravaṇam uktam | atra tat-parikara-śravaṇam api jñeyam— śrutasya puṁsāṁ sucira-śramasya nanv añjasā sūribhir īḍito'rthaḥ | tat-tad-guṇānuśravaṇaṁ mukunda- pādāravindaṁ hṛdayeṣu yeṣām || ity-ādau | tatra yadyapy ekatareṇāpi vyutkrameṇāpi siddhir bhavaty eva, tathāpi prathamaṁ nāmnaḥ śravaṇam antaḥkaraṇa-śuddhy-artham apekṣyam | śuddhe cāntaḥkaraṇe rūpa-śravaṇena tad-udaya-yogyatā bhavati | samyag-udite ca rūpe guṇānāṁ sphuraṇaṁ sampadyate | tatas teṣu nāma-rūpa-guṇeṣu tat-parikareṣu ca samyak sphuriteṣv eva līlānāṁ sphuraṇaṁ suṣṭhu bhavatīty abhipretya sādhana-kramo likhitaḥ | evaṁ kīrtana-smaraṇayoś ca jñeyam | idaṁ ca śravaṇaṁ śrīman-mahan-mukharitaṁ cen mahā-māhātmyaṁ, jāta-rucīnāṁ parama-sukhadaṁ ca | tac ca dvividhaṁ—mahad-āvirbhāvitaṁ mahat-kīrtyamānaṁ ceti | tatra śrī-bhāgavatam upalakṣya pūrvaṁ yathā— idaṁ bhāgavataṁ nāma purāṇaṁ brahma-sammitam | uttama-śloka-caritaṁ cakāra bhagavān ṛṣiḥ || atra tan-māhātmya-sūcanārtham eva tat-kartṛkatva-vacanam || ||
Итак, сказано слушание имени и прочего. Сюда надо знать и слушание о Его свите — в «У людей, чьё услышанное далось весьма долгим трудом, мудрые прямо восхваляют тот предмет: слушание тех и тех качеств — у тех, в чьих сердцах стопа-лотос Мукунды» и далее. И хотя достижение бывает и от одного из них, и вразнобой, — всё же сперва потребно слушание имени, ради очищения внутреннего органа; при очищенном внутреннем органе слушанием облика является пригодность к его восходу; когда облик взошёл вполне, случается проявление качеств; а когда имя, облик, качества и Его свита проявлены вполне, хорошо проявляются и игры, — имея это в виду, и записан порядок средства. Так же надо знать о воспевании и памятовании. И если это слушание произнесено устами шриман великих, оно великой славы и даёт высшее счастье тем, у кого родился вкус. И оно двояко: явленное великими и воспеваемое великими. Первое, имея в виду шри Бхагавату, — как: «Эту пурану, именуемую Бхагаватою, равную брахману, деяния Высшей хвалы, — сотворил бхагаван провидец». Речение о том, кем она сотворена, стоит здесь именно ради указания на её славу.
e9f3f143a9fb · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Порядок здесь не устав, а объяснение: имя очищает слух, облик восходит в очищенном, качества проявляются в облике — и только тогда игры видны как игры.