ननु, उत्पत्त्यैव तत्तत्सङ्कल्पेन विहितत्वात् संसारहेतोः कर्मणः कथं तापत्रयनिवर्तकत्वम्? उच्यते—सामग्रीभेदेन घटत इति, यथा— आमयो यश् च भूतानां जायते येन सुव्रत । तद् एव ह्य् आमयं द्रव्यं न पुनाति चिकित्सितम् ॥ य आमयो रोगो येन घृतादिना जायते, तद् एव केवलम् आमयकारणं द्रव्यम् । तम् आमयं न निवर्तयति, किन्तु चिकित्सितं द्रव्यान्तरैर् भावितं सत् निवर्तयत्य् एव ॥
nanu, utpattyaiva tat-tat-saṅkalpena vihitatvāt saṁsāra-hetoḥ karmaṇaḥ kathaṁ tāpa-traya-nivartakatvam? ucyate—sāmagrī-bhedena ghaṭata iti, yathā— āmayo yaś ca bhūtānāṁ jāyate yena suvrata | tad eva hy āmayaṁ dravyaṁ na punāti cikitsitam || ya āmayo rogo yena ghṛtādinā jāyate, tad eva kevalam āmaya-kāraṇaṁ dravyam | tam āmayaṁ na nivartayati, kintu cikitsitaṁ dravyāntarair bhāvitaṁ sat nivartayaty eva ||
Но ведь деяние уже самим своим возникновением установлено тем и тем намерением и есть причина круговорота: как же ему устранять три мучения? Говорится: это складывается от различия в составе, — как: «То самое вещество, от которого у существ рождается недуг, не очищает, о благообетный, покуда не уврачёвано». Недуг, болезнь, рождается от чего-то — от топлёного масла и прочего; и то же самое вещество, причина недуга, взятое само по себе, недуга не устраняет; а уврачёванное, обработанное иными веществами, — именно устраняет.
acc3f356276f · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ответ не в том, что деяние безвредно, а в том, что его берут не одно: тем же веществом лечат, когда к нему добавлено то, чего в нём не было.