ततः सत्सङ्गहेतुश् च सतां स्वैरचारितैव, नान्यः । यथाह— त एकदा निमेः सत्रम् उपजग्मुर् यदृच्छया । ते नवयोगेश्वरा यदृच्छया स्वैरतया न तु हेत्वन्तरप्रयुक्ततयेत्य् अर्थः । यदृच्छा स्वैरिता इत्य् अमरः । सत्सु परमेश्वरप्रयोक्तृत्वं च सदिच्छानुसारेणैव । तद् उक्तं स्वेच्छामयस्य इति, अहं भक्तपराधीनः इति च । ॥
tataḥ sat-saṅga-hetuś ca satāṁ svaira-cāritaiva, nānyaḥ | yathāha— ta ekadā nimeḥ satram upajagmur yadṛcchayā | te nava-yogeśvarā yadṛcchayā svairatayā na tu hetv-antara-prayuktatayety arthaḥ | yadṛcchā svairitā ity amaraḥ | satsu parameśvara-prayoktṛtvaṁ ca sad-icchānusāreṇaiva | tad uktaṁ svecchāmayasya iti, ahaṁ bhakta-parādhīnaḥ iti ca | ||
Оттого и причина общения с благими — именно то, что благие ходят по своей воле, и ничто иное. Как он говорит: «Они однажды ненароком пришли на жертву Ними». Те девять владык йоги — «ненароком», то есть по своей воле, а не побуждённые иною причиною. «Ядриччха — своеволие», говорит Амара. А побудительство высшего Владыки в благих следует именно их собственному желанию; о том сказано: «полного своим желанием» и «я подчинён преданному».
0b4e8f8a1529 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Причина встречи не ищется глубже: благие ходят, где хотят. И даже побуждение свыше здесь следует их воле, а не наоборот.