Ṣaṭ-sandarbha
Sandarbha Five — Bhakti: How He Is Reached5.106.4Jīva Gosvāmī
705 / 1405
Linux
Pasar páginas
Ṣaṭ-sandarbha · 5.106.4
॥
Devanāgarī

न चान्यदेवताभक्तो भवेद् भागवतोपमः ॥ इति । तादृशसौरादीनां तत्प्राप्तिश् च न केवलं तद्धेतुकैव किन्तु भगवत्प्रीत्यर्थकृतजपतपस्तज्जातशुद्धभक्तिद्वारा वा श्रीविष्णुक्षेत्रमरणादिप्रभावेण वा । यथा तत्रैव वर्णितयोर् देवशर्मचन्द्रशर्मनाम्नोः सूर्यम् आराधयतोः । तद् उक्तं तत्रैव श्रीभगवता— तत्क्षेत्रस्य प्रभावेण धर्मशीलतया पुनः । वैकुण्ठभवनं नीतौ मत्परौ मत्समीपगैः ॥ यावज् जीवन्तु यत् ताभ्यां सूर्यपूजादिकं कृतम् । तेनाहं कर्मणा ताभ्यां सुप्रीतो ह्य् अभवं किल ॥ इति । तत्क्षेत्रं मायापुरी । तौ च श्रीकृष्णावतारे सत्राजिदक्रूराख्यौ जाताव् इति च तत्र प्रसिद्धिः । एवं पुण्डरीकस्यापि पितृसेवया तत्प्राप्तिश् च योजनीया । स्वतन्त्रोपासनायां तत्प्राप्तिः श्रीगीतोपनिषत्स्व् एव निषिद्धा— येऽप्य् अन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः । तेऽपि माम् एव कौन्तेय यजन्त्य् अविधिपूर्वकम् ॥ अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुर् एव च । न तु माम् अभिजानन्ति तत्त्वेनातश् च्यवन्ति ते ॥ यान्ति देवव्रता देवान् पितॄन् यान्ति पितृव्रताः । भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोऽपि माम् ॥ इति । तस्मात् तदीयत्वेनोपासनायां कश्चिद् गुणोऽपि भवति । अवज्ञादौ तु दोषः—श्रद्धां भागवते शास्त्रेऽनिन्दाम् अन्यत्र चापि हि इतिवत् । यथा पाद्मे— हरिर् एव सदाराध्यः सर्वदेवेश्वरेश्वरः । इतरे ब्रह्मरुद्राद्या नावज्ञेयाः कदाचन ॥ इति । गौतमीये च— गोपालं पूजयेद् यस् तु निन्दयेद् अन्यदेवताम् । अस्तु तावत् परो धर्मः पूर्वधर्मोऽपि नश्यति ॥ इति । अत एव हयशीर्षा मां पथि देवहेलनात् इति श्रीनारायणवर्मणि तदागःप्रायश्चित्तम् । विष्णुधर्मे चायम् इतिहासः—पूर्वं श्रीमदम्बरीषो बहुदिनं श्रीभगवदाराधनं तपोऽनुष्ठितवान् । तदन्ते च भगवान् एवेन्द्ररूपेणैरावतीकृतं गरुडम् आरुह्य तं वरेण छन्दयामास । स चेन्द्ररूपं दृष्ट्वा तं नमस्कारादिभिर् आदृत्यापि तस्माद् वरं नेष्टवान् । उक्तवांश् च—"ममाराध्याकारो यः, स एव मम वरदाता भवेन् नान्यः" इति । "अथ तद्देयं वरम् अहम् एव दास्यामि" इति पुनर् उक्तवत्य् अपीन्द्रे तं नेष्टवन्तं तं प्रति वज्रं समुद्यतवान् । तदापि तं वरं नाङ्गीकृतवति तस्मिन् सुप्रसन्नो भूत्वा तद्रूपम् अन्तर्धाप्य स्वरूपम् आविर्भावयन्न् अनुजग्राहेति । तत्र च शिवावज्ञादौ महान् एव दोषः । यथा चतुर्थ एव नन्दीश्वरशापः—संसरन्त्व् इह ये चामुम् अनु शर्वावमानिनम् इति । इदम् अपि यत् किञ्चिद् एव, श्रीशिवस्य महाभागवतत्वेन दोषस्य स्वयम् एव सिद्धत्वात् । हेलनं गिरिशभ्रातुर् धनदस्य त्वया कृतम् इत्य् उक्तरीत्या नूनं तत्सख्यम् अनुस्मृत्यैव कुबेराद् अपि श्रीध्रुवेण भगवद्भक्तिस्वभावकृतसर्वविषयकविनयपुनःपुनर्भक्त्यभिलाषाभ्यां युक्तेन सता कृतं भगवद्भक्तिवरप्रार्थनम् इति चतुर्थाभिप्रायः । अत एवोक्तं—

Transliteración (IAST)

na cānya-devatā-bhakto bhaved bhāgavatopamaḥ || iti | tādṛśa-saurādīnāṁ tat-prāptiś ca na kevalaṁ tad-dhetukaiva kintu bhagavat-prīty-artha-kṛta-japa-tapas-taj-jāta-śuddha-bhakti-dvārā vā śrī-viṣṇu-kṣetra-maraṇādi-prabhāveṇa vā | yathā tatraiva varṇitayor devaśarma-candraśarma-nāmnoḥ sūryam ārādhayatoḥ | tad uktaṁ tatraiva śrī-bhagavatā— tat-kṣetrasya prabhāveṇa dharma-śīlatayā punaḥ | vaikuṇṭha-bhavanaṁ nītau mat-parau mat-samīpagaiḥ || yāvaj jīvantu yat tābhyāṁ sūrya-pūjādikaṁ kṛtam | tenāhaṁ karmaṇā tābhyāṁ suprīto hy abhavaṁ kila || iti | tat-kṣetraṁ māyā-purī | tau ca śrī-kṛṣṇāvatāre satrājid-akrūrākhyau jātāv iti ca tatra prasiddhiḥ | evaṁ puṇḍarīkasyāpi pitṛ-sevayā tat-prāptiś ca yojanīyā | svatantropāsanāyāṁ tat-prāptiḥ śrī-gītopaniṣatsv eva niṣiddhā— ye'py anya-devatā-bhaktā yajante śraddhayānvitāḥ | te'pi mām eva kaunteya yajanty avidhi-pūrvakam || ahaṁ hi sarva-yajñānāṁ bhoktā ca prabhur eva ca | na tu mām abhijānanti tattvenātaś cyavanti te || yānti deva-vratā devān pitṝn yānti pitṛ-vratāḥ | bhūtāni yānti bhūtejyā yānti mad-yājino'pi mām || iti | tasmāt tadīyatvenopāsanāyāṁ kaścid guṇo'pi bhavati | avajñādau tu doṣaḥ—śraddhāṁ bhāgavate śāstre'nindām anyatra cāpi hi itivat | yathā pādme— harir eva sadārādhyaḥ sarva-deveśvareśvaraḥ | itare brahma-rudrādyā nāvajñeyāḥ kadācana || iti | gautamīye ca— gopālaṁ pūjayed yas tu nindayed anya-devatām | astu tāvat paro dharmaḥ pūrva-dharmo'pi naśyati || iti | ata eva hayaśīrṣā māṁ pathi deva-helanāt iti śrī-nārāyaṇa-varmaṇi tad-āgaḥ-prāyaścittam | viṣṇu-dharme cāyam itihāsaḥ—pūrvaṁ śrīmad-ambarīṣo bahu-dinaṁ śrī-bhagavad-ārādhanaṁ tapo'nuṣṭhitavān | tad-ante ca bhagavān evendra-rūpeṇairāvatī-kṛtaṁ garuḍam āruhya taṁ vareṇa chandayāmāsa | sa cendra-rūpaṁ dṛṣṭvā taṁ namaskārādibhir ādṛtyāpi tasmād varaṁ neṣṭavān | uktavāṁś ca—"mamārādhyākāro yaḥ, sa eva mama vara-dātā bhaven nānyaḥ" iti | "atha tad-deyaṁ varam aham eva dāsyāmi" iti punar uktavaty apīndre taṁ neṣṭavantaṁ taṁ prati vajraṁ samudyatavān | tadāpi taṁ varaṁ nāṅgīkṛtavati tasmin suprasanno bhūtvā tad-rūpam antardhāpya svarūpam āvirbhāvayann anujagrāheti | tatra ca śivāvajñādau mahān eva doṣaḥ | yathā caturtha eva nandīśvara-śāpaḥ—saṁsarantv iha ye cāmum anu śarvāvamāninam iti | idam api yat kiñcid eva, śrī-śivasya mahābhāgavatatvena doṣasya svayam eva siddhatvāt | helanaṁ giriśa-bhrātur dhanadasya tvayā kṛtam ity ukta-rītyā nūnaṁ tat-sakhyam anusmṛtyaiva kuberād api śrī-dhruveṇa bhagavad-bhakti-svabhāva-kṛta-sarva-viṣayaka-vinaya-punaḥ-punar-bhakty-abhilāṣābhyāṁ yuktena satā kṛtaṁ bhagavad-bhakti-vara-prārthanam iti caturthābhiprāyaḥ | ata evoktaṁ—

Palabra por palabra
SánscritoIASTSignificado
नna«и не
चान्यcānyaиного
देवताdevatāбожества
भक्तोbhaktoпреданный
भवेद्bhavedбыл бы
भागवतोपमःbhāgavatopamaḥбхагавате подобен»
इतिitiтак.
तादृशtādṛśaТаковых
सौरादीनांsaurādīnāṁсауров и прочих
तत्tatего
प्राप्तिश्prāptiśобретение
चcaже
नnaне
केवलंkevalaṁединственно
तद्tadтем
धेतुकैवdhetukaivaпричинено именно,
किन्तुkintuно
भगवत्bhagavatБхагавана
प्रीत्य्prītyудовлетворения
अर्थarthaради
कृतkṛtaсовершённых
जपjapaшёпота молитв,
तपस्tapasподвижничества,
तज्tajот них
जातjātaрождённой
शुद्धśuddhaчистой
भक्तिbhaktiпреданности
द्वाराdvārāчерез
वाvāили
श्रीśrīшри
विष्णुviṣṇuВишну
क्षेत्रkṣetraв месте
मरणादिmaraṇādiсмерти и прочего
प्रभावेणprabhāveṇaсилою
वाvāили.
यथाyathāКак
तत्रैवtatraivaтам же именно
वर्णितयोर्varṇitayorописанных
देवशर्मdevaśarmaДевашармы
चन्द्रशर्मcandraśarmaи Чандрашармы
नाम्नोःnāmnoḥпо имени,
सूर्यम्sūryamСурью
आराधयतोःārādhayatoḥпочитавших.
तद्tadТо
उक्तंuktaṁсказано
तत्रैवtatraivaтам же именно
श्रीśrīшри
भगवताbhagavatāБхагаваном:
तत्tat«того
क्षेत्रस्यkṣetrasyaместа
प्रभावेणprabhāveṇaсилою,
धर्मdharmaзакона
शीलतयाśīlatayāнравом
पुनःpunaḥпритом, —
वैकुण्ठvaikuṇṭhaВайкунтхи
भवनंbhavanaṁв обитель
नीतौnītauприведены,
मत्matмне
परौparauпреданные,
मत्matмоими
समीपगैःsamīpagaiḥприближёнными.
यावज्yāvajСколько
जीवन्तुjīvantuжили —
यत्yatчто
ताभ्यांtābhyāṁими
सूर्यsūryaСурьи
पूजादिकंpūjādikaṁпочитания и прочего
कृतम्kṛtamсовершено, —
तेनाहंtenāhaṁтем я
कर्मणाkarmaṇāдеянием
ताभ्यांtābhyāṁими
सुप्रीतोsuprītoвесьма доволен
ह्य्hyведь
अभवंabhavaṁстал
किलkilaпоистине»
इतिitiтак.
तत्tatТо
क्षेत्रंkṣetraṁместо —
मायाmāyāМайя-
पुरीpurīпури.
तौtauОни
चcaже
श्रीśrīшри
कृष्णावतारेkṛṣṇāvatāreКришны нисхождении
सत्राजिद्satrājidСатраджитом
अक्रूराख्यौakrūrākhyauи Акрурой зовущимися
जाताव्jātāvродились —
इतिitiтак
चcaже
तत्रtatraтам
प्रसिद्धिःprasiddhiḥизвестно.
एवंevaṁТак
पुण्डरीकस्यापिpuṇḍarīkasyāpiи Пундарики
पितृpitṛродителям
सेवयाsevayāслужением
तत्tatего
प्राप्तिश्prāptiśобретение
चcaже
योजनीयाyojanīyāследует объяснить.
स्वतन्त्रोपासनायांsvatantropāsanāyāṁПри самостоятельном почитании
तत्tatего
प्राप्तिःprāptiḥобретение
श्रीśrīв шри
गीतोपनिषत्स्व्gītopaniṣatsvГите-упанишадах
एवevaименно
निषिद्धाniṣiddhāотвергнуто:
येऽप्य्ye'py«которые также,
अन्यanyaиных
देवताdevatāбожеств
भक्ताbhaktāпреданные,
यजन्तेyajanteжертвуют
श्रद्धयान्विताःśraddhayānvitāḥверою наделённые, —
तेऽपिte'piте также
माम्māmменя
एवevaименно,
कौन्तेयkaunteyaо Каунтея,
यजन्त्य्yajantyчтут жертвою,
अविधिavidhiне по уставу
पूर्वकम्pūrvakamсовершая.
अहंahaṁЯ
हिhiведь
सर्वsarvaвсех
यज्ञानांyajñānāṁжертв
भोक्ताbhoktāвкуситель
चcaи
प्रभुर्prabhurвладыка
एवevaименно
चcaже;
नnaне
तुtuже
माम्māmменя
अभिजानन्तिabhijānantiпознают
तत्त्वेनातश्tattvenātaśпоистине — оттого
च्यवन्तिcyavantiотпадают
तेteони.
यान्तिyāntiИдут
देवdevaбогам
व्रताvratāобетованные
देवान्devānк богам,
पितॄन्pitṝnк предкам
यान्तिyāntiидут
पितृpitṛпредкам
व्रताःvratāḥобетованные;
भूतानिbhūtāniк духам
यान्तिyāntiидут
भूतेज्याbhūtejyāдухов чтущие,
यान्तिyāntiидут
मद्madмне
याजिनोऽपिyājino'piжертвующие же
माम्māmко мне»
इतिitiтак.
तस्मात्tasmātПотому
तदीयत्वेनोपासनायांtadīyatvenopāsanāyāṁкак его достоянию при почитании
कश्चिद्kaścidнекое
गुणोऽपिguṇo'piдостоинство даже
भवतिbhavatiбывает;
अवज्ञादौavajñādauпри пренебрежении же и прочем
तुtuже —
दोषःdoṣaḥизъян, —
श्रद्धांśraddhāṁ«веру
भागवतेbhāgavateк бхагаватской
शास्त्रेऽनिन्दाम्śāstre'nindāmшастре, неосуждение
अन्यत्रanyatraк иному
चापिcāpiи также
हिhiведь»
इतिवत्itivatэтому подобно.
यथाyathāКак
पाद्मेpādmeв Падме:
हरिर्harir«Хари
एवevaименно
सदाराध्यःsadārādhyaḥвсегда почитаем,
सर्वsarvaвсех
देवेश्वरेश्वरःdeveśvareśvaraḥбогов владык владыка;
इतरेitareиные —
ब्रह्मbrahmaБрахма,
रुद्राद्याrudrādyāРудра и прочие —
नावज्ञेयाःnāvajñeyāḥне должны быть презираемы
कदाचनkadācanaникогда»
इतिitiтак.
गौतमीयेgautamīyeВ Гаутамии
चcaже:
गोपालंgopālaṁ«Гопалу
पूजयेद्pūjayedпочитал бы
यस्yasкоторый
तुtuже,
निन्दयेद्nindayedхулил бы
अन्यanyaиное
देवताम्devatāmбожество, —
अस्तुastuпусть будет
तावत्tāvatпока
परोparoвысший
धर्मःdharmaḥзакон:
पूर्वpūrvaпрежний
धर्मोऽपिdharmo'piзакон также
नश्यतिnaśyatiгибнет»
इतिitiтак.
अतataОттого
एवevaименно
हयशीर्षाhayaśīrṣā«Хаяширша
मांmāṁменя
पथिpathiв пути
देवdevaк богам
हेलनात्helanātот пренебрежения»
इतिitiтак —
श्रीśrīв шри
नारायणnārāyaṇaНараяна-
वर्मणिvarmaṇiвармане
तद्tadтого
आगःāgaḥпрегрешения
प्रायश्चित्तम्prāyaścittamискупление.
विष्णुviṣṇuВ Вишну-
धर्मेdharmeдхарме
चायम्cāyamже это
इतिहासःitihāsaḥсказание:
पूर्वंpūrvaṁпрежде
श्रीमद्śrīmadшримад
अम्बरीषोambarīṣoАмбариша
बहुbahuмного
दिनंdinaṁдней
श्रीśrīшри
भगवद्bhagavadБхагавана
आराधनंārādhanaṁпочитания
तपोऽनुष्ठितवान्tapo'nuṣṭhitavānподвиг исполнял.
तद्tadТого
अन्तेanteв конце
चcaже
भगवान्bhagavānБхагаван
एवेन्द्रevendraсам, Индры
रूपेणैरावतीrūpeṇairāvatīобликом, в Айравату
कृतंkṛtaṁобращённого
गरुडम्garuḍamГаруду
आरुह्यāruhyaоседлав,
तंtaṁего
वरेणvareṇaдаром
छन्दयामासchandayāmāsaсоблазнял.
सsaОн
चेन्द्रcendraже, Индры
रूपंrūpaṁоблик
दृष्ट्वाdṛṣṭvāувидев,
तंtaṁего
नमस्कारादिभिर्namaskārādibhirпоклонами и прочим
आदृत्यापिādṛtyāpiпочтив хотя,
तस्माद्tasmādот него
वरंvaraṁдара
नेष्टवान्neṣṭavānне пожелал.
उक्तवांश्uktavāṁśСказал
चcaже:
ममाराध्याकारोmamārādhyākāro«моего почитаемого облик
यःyaḥкоторый —
सsaтот
एवevaименно
ममmamaмоим
वरvaraдара
दाताdātāдарителем
भवेन्bhavenда будет,
नान्यःnānyaḥне иной» —
इतिitiтак.
अथatha«Тогда
तद्tadтот
देयंdeyaṁдарственный
वरम्varamдар
अहम्ahamя
एवevaименно
दास्यामिdāsyāmiдам» —
इतिitiтак
पुनर्punarснова
उक्तवत्य्uktavatyсказавшем
अपीन्द्रेapīndreхотя Индре,
तंtaṁего
नेष्टवन्तंneṣṭavantaṁне пожелавшего,
तंtaṁтого
प्रतिpratiна
वज्रंvajraṁваджру
समुद्यतवान्samudyatavānон занёс.
तदापिtadāpiИ тогда также
तंtaṁтого
वरंvaraṁдара
नाङ्गीकृतवतिnāṅgīkṛtavatiне принявшим
तस्मिन्tasminим
सुप्रसन्नोsuprasannoвесьма довольным
भूत्वाbhūtvāстав,
तद्tadтот
रूपम्rūpamоблик
अन्तर्धाप्यantardhāpyaсокрыв,
स्वरूपम्svarūpamсвоеобразие
आविर्भावयन्न्āvirbhāvayannявив,
अनुजग्राहेतिanujagrāhetiоблагодетельствовал — так.
तत्रtatraТам
चcaже,
शिवावज्ञादौśivāvajñādauпри пренебрежении Шивою и прочем, —
महान्mahānвеликий
एवevaименно
दोषःdoṣaḥизъян.
यथाyathāКак
चतुर्थcaturthaв четвёртой
एवevaименно
नन्दीश्वरnandīśvaraНандишвары
शापःśāpaḥпроклятие:
संसरन्त्व्saṁsarantv«да вращаются
इहihaздесь
येyeкоторые
चामुम्cāmumи за ним,
अनुanuвслед
शर्वावमानिनम्śarvāvamāninamШарву презирающим»
इतिitiтак.
इदम्idamЭто
अपिapiтакже
यत्yatчто-то
किञ्चिद्kiñcidнебольшое
एवevaименно,
श्रीśrīшри
शिवस्यśivasyaШивы
महाभागवतत्वेनmahābhāgavatatvenaвеликим бхагаватою бытием
दोषस्यdoṣasyaизъяна
स्वयम्svayamсам собою
एवevaименно
सिद्धत्वात्siddhatvātустановленностью.
हेलनंhelanaṁ«Пренебрежение
गिरिशgiriśaГириши
भ्रातुर्bhrāturбрату,
धनदस्यdhanadasyaбогатства дателю,
त्वयाtvayāтобою
कृतम्kṛtamсовершено»
इत्य्ityтак
उक्तuktaсказанным
रीत्याrītyāспособом,
नूनंnūnaṁконечно,
तत्tatего
सख्यम्sakhyamдружбу
अनुस्मृत्यैवanusmṛtyaivaвспомнив именно,
कुबेराद्kuberādу Куверы
अपिapiтакже
श्रीśrīшри
ध्रुवेणdhruveṇaДхрувою,
भगवद्bhagavadБхагавану
भक्तिbhaktiпреданности
स्वभावsvabhāvaприродою
कृतkṛtaпроизведёнными
सर्वsarvaвсего
विषयकviṣayakaкасающимся
विनयvinayaсмирением
पुनःpunaḥи снова
पुनर्punarи снова
भक्त्य्bhaktyпреданности
अभिलाषाभ्यांabhilāṣābhyāṁжаждою
युक्तेनyuktenaнаделённым
सताsatāсущим,
कृतंkṛtaṁсовершено
भगवद्bhagavadБхагавану
भक्तिbhaktiпреданности
वरvaraдара
प्रार्थनम्prārthanamиспрошение —
इतिitiтаково
चतुर्थाभिप्रायःcaturthābhiprāyaḥчетвёртой разумение.
अतataОттого
एवोक्तंevoktaṁименно сказано:
Traducción

«…и преданный иного божества не был бы подобен бхагавате». А обретение его у таких сауров и прочих причинено не одним этим, но либо чистою преданностью, рождённою от шёпота молитв и подвижничества, совершённых ради удовлетворения Бхагавана, либо силою смерти в месте шри Вишну и прочего. Как у описанных там же Девашармы и Чандрашармы, почитавших Сурью. О том сказано там же самим шри Бхагаваном: «Силою того места и притом нравом закона они, преданные мне, приведены моими приближёнными в обитель Вайкунтхи. А тем деянием — почитанием Сурьи и прочим, что совершали они, покуда жили, — я ими весьма доволен стал». То место — Майя-пури. И там известно, что они в нисхождение шри Кришны родились под именами Сатраджита и Акруры. Так же следует объяснить и обретение его Пундарикою — служением родителям.

При самостоятельном же почитании обретение его отвергнуто в самих шри Гитах-упанишадах: «И те, кто, наделённые верою, жертвуют как преданные иных божеств, — и они чтут жертвою именно меня, о Каунтея, но не по уставу. Ведь я — вкуситель и владыка всех жертв; но меня не познают поистине, оттого и отпадают. Идут к богам обетованные богам, к предкам идут обетованные предкам, к духам — чтущие духов, а жертвующие мне — ко мне».

Потому при почитании их как его достояния есть даже некое достоинство, а при пренебрежении и прочем — изъян: как в «Веру к бхагаватской шастре и неосуждение иного». Как в Падме: «Всегда почитаем именно Хари, владыка владык всех богов; но иных — Брахму, Рудру и прочих — никогда не должно презирать». И в Гаутамии: «Кто почитает Гопалу, но хулит иное божество, — пусть остаётся при нём высший закон, а прежний закон гибнет». Оттого и в шри Нараяна-вармане искупление такого прегрешения: «Хаяширша да хранит меня в пути от пренебрежения к богам».

А в Вишну-дхарме такое сказание: прежде шримад Амбариша много дней исполнял подвиг почитания шри Бхагавана. И в конце его сам Бхагаван, в облике Индры, оседлав Гаруду, обращённого в Айравату, стал соблазнять его даром. Тот же, увидев облик Индры, хотя и почтил его поклонами и прочим, дара от него не пожелал и сказал: «Кто есть облик моего почитаемого, тот и да будет дарителем мне дара, а не иной». И хотя Индра снова сказал: «Тогда я сам дам тот дар, что положено дать», — он не пожелал; и тогда тот занёс на него ваджру. Но и тогда он дара не принял, — и тот, весьма им довольный, сокрыв тот облик и явив своё своеобразие, его облагодетельствовал.

А при пренебрежении Шивою и прочем изъян именно велик. Как в той же четвёртой проклятие Нандишвары: «Да вращаются здесь и те, кто идёт вслед за ним, презирающим Шарву». Впрочем, и это лишь малость: раз шри Шива — великий бхагавата, изъян установлен уже сам собою. А по сказанному «Тобою совершено пренебрежение к дателю богатств, брату Гириши», — шри Дхрува, конечно же вспомнив ту его дружбу, испросил у Куверы дар преданности Бхагавану: ибо был наделён и смирением ко всему, произведённым самою природою преданности Бхагавану, и снова и снова — жаждою преданности. Таково разумение четвёртой песни. Оттого и сказано:

Versión

6cb1f21fc29c · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC

Disponible enRU

Pasa de verso en verso con