एवं दुरवगमात्मतत्त्वनिगमाय इत्यादौ वेदस्तुताव् अपि तच्छ्लाघा द्रष्टव्या । अत एव प्रथमे भावयत्य् एषः इत्यादौ, लीलावतारानुरतः इति तद्विशेषणं दत्तम् । तथा च श्रीभगवद्गीतासु— जन्म कर्म च मे दिव्यम् एवं यो वेत्ति तत्त्वतः । त्यक्त्वा देहं पुनर्जन्म नैति माम् एति सोऽर्जुन ॥ इति । एषा खलु मर्त्यशरीरम् अपि पार्षदभावेन जितमृत्युकं विदधाति । यद् आह— साधु वीर त्वया पृष्टम् अवतारकथां हरेः । यत् त्वं पृच्छसि मर्त्यानां मृत्युपाशविशातनीम् ॥ ययोत्तानपदः पुत्रो मुनिना गीतयार्भकः । मृत्योः कृत्वैव मूर्ध्न्य् अङ्घ्रिम् आरुरोह हरेः पदम् ॥ मुनिना श्रीनारदेन । अतस् तेन भगवदवतारकथापि तं प्रति श्रावितास्तीति गम्यते । तेन शरीरेणैव मृत्युजयः पार्षदत्वं चोक्तम्— परीत्याभ्यर्च्य धिष्ण्याग्र्यं पार्षदाव् अभिवन्द्य च । इयेष तद् अधिष्ठातुं बिभ्रद् रूपं हिरण्मयम् ॥ इति । ॥
evaṁ duravagamātma-tattva-nigamāya ity-ādau veda-stutāv api tac-chlāghā draṣṭavyā | ata eva prathame bhāvayaty eṣaḥ ity-ādau, līlāvatārānurataḥ iti tad-viśeṣaṇaṁ dattam | tathā ca śrī-bhagavad-gītāsu— janma karma ca me divyam evaṁ yo vetti tattvataḥ | tyaktvā dehaṁ punarjanma naiti mām eti so'rjuna || iti | eṣā khalu martya-śarīram api pārṣada-bhāvena jita-mṛtyukaṁ vidadhāti | yad āha— sādhu vīra tvayā pṛṣṭam avatāra-kathāṁ hareḥ | yat tvaṁ pṛcchasi martyānāṁ mṛtyu-pāśa-viśātanīm || yayottānapadaḥ putro muninā gītayārbhakaḥ | mṛtyoḥ kṛtvaiva mūrdhny aṅghrim āruroha hareḥ padam || muninā śrī-nāradena | atas tena bhagavad-avatāra-kathāpi taṁ prati śrāvitāstīti gamyate | tena śarīreṇaiva mṛtyu-jayaḥ pārṣadatvaṁ coktam— parītyābhyarcya dhiṣṇyāgryaṁ pārṣadāv abhivandya ca | iyeṣa tad adhiṣṭhātuṁ bibhrad rūpaṁ hiraṇmayam || iti | ||
Так же их восхваление надо видеть и в хвале Вед — «чтобы возвестить труднопостижимую истину о себе» и далее. Оттого и в первой, в «помышляет этот» и далее, дано определение: «преданный игровым нисхождениям». И в шри Бхагавад-гите: «Кто так истинно знает моё дивное рождение и деяние, тот, оставив тело, не приходит к новому рождению, а достигает меня, о Арджуна». И оно делает даже смертное тело победившим смерть — через бытие спутником. Об этом сказано: «Хорошо, о герой, спрошено тобою, — сказание о нисхождениях Хари, о котором ты вопрошаешь, рассекающее петлю смерти для смертных. Им, пропетым молчальником, дитя, сын Уттанапады, поставив стопу на голову смерти, взошёл в обитель Хари». «Молчальником» — шри Нарадою; отсюда постигается, что им поведано ему и сказание о нисхождениях Бхагавана. А что победа над смертью и спутничество — тем самым телом, сказано: «Обойдя и почтив лучшую обитель и поприветствовав двух спутников, он возжелал занять её, неся золотой облик».
a2e5b4738edb · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Слушание о нисхождениях названо рассекающим петлю смерти буквально: тело, которое слушало, не сменили — его взяли.