अथ टीका—पुनर् अष्टभिः श्लोकैर् अभ्यर्हितत्वाद् उत्तमस्यैव लक्षणान्य् आह—गृहीत्वापि ॥ इत्य् एषा । तथा हि— गृहीत्वापीन्द्रियैर् अर्थान् यो न द्वेष्टि न हृष्यति । विष्णोर् मायाम् इदं पश्यन् स वै भागवतोत्तमः ॥ पूर्वोक्तप्रकारेण तदाविष्टचित्तो न गृह्णाति तावदिन्द्रियैर् अर्थान्गृहीत्वापि इत्य् अपिशब्दार्थः । इदं विश्वं मायां बहिरङ्गशक्तिविलासत्वाद् धेयम् इत्य् अर्थः । अत्रापि कायिकमानसयोः साङ्कर्यम् ॥
atha ṭīkā—punar aṣṭabhiḥ ślokair abhyarhitatvād uttamasyaiva lakṣaṇāny āha—gṛhītvāpi || ity eṣā | tathā hi— gṛhītvāpīndriyair arthān yo na dveṣṭi na hṛṣyati | viṣṇor māyām idaṁ paśyan sa vai bhāgavatottamaḥ || pūrvokta-prakāreṇa tad-āviṣṭa-citto na gṛhṇāti tāvadindriyair arthāngṛhītvāpi ity api-śabdārthaḥ | idaṁ viśvaṁ māyāṁ bahiraṅga-śakti-vilāsatvād dheyam ity arthaḥ | atrāpi kāyika-mānasayoḥ sāṅkaryam ||
Затем тика: «Снова восемью шлоками, по почитаемости его, он говорит признаки именно высшего: „приняв даже“» — вот она. А именно: «Кто, даже приняв чувствами предметы, не ненавидит и не радуется, видя в этом майю Вишну, — тот воистину высший бхагавата». Прежде сказанным образом тот, чьё сознание погружено в Него, вовсе не принимает чувствами предметы — в этом смысл слова «даже» в «приняв даже». «Это» — вселенная — есть майя: будучи игрою внешней силы, она отвергаема; таков смысл. И здесь тоже признаки телесный и умственный смешаны.
d063d680391a · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Безразличие к принятому не есть холодность: принимает лишь тело, а сознание занято и не бывает там, где решается «нравится или нет».