तथैवाह— तस्मान् मद्भक्तियुक्तस्य योगिनो वै मदात्मनः । न ज्ञानं न च वैराग्यं प्रायः श्रेयो भवेद् इह ॥ टीका च—तद् एवं व्यवस्थयाधिकारित्रयम् उक्तम् । तत्र भक्तेर् अन्यनिरपेक्षत्वाद् अन्यस्य च तत्सापेक्षत्वाद् भक्तियोग एव श्रेष्ठ इत्य् उपसंहरति—तस्माद् इति त्रिभिः । मदात्मनो मयि आत्मा चित्तं यस्य तस्य । श्रेयःश्रेयःसाधनम् ॥ इत्य् एषा । अत्र प्रायोग्रहणस्यायं भावः । भजतां ज्ञानवैराग्याभ्यासेन प्रयोजनं नास्त्य् एव । तत्र यथास्थितेऽपि सद्योमुक्तिमार्गे केषांचित् क्रममुक्तिमार्गे प्रवृत्तिर् जायते । तथा ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा इत्यादिश्रीगीतानुसारेण यदि क्रमभक्तिमार्गे प्रवृत्तिः स्यात्, तदा भवत्व् इति । तद् एवं भक्तेः प्रेमलक्षणे सर्वफलराजे स्वफले नास्त्य् एव ज्ञानाद्यपेक्षा ॥
tathaivāha— tasmān mad-bhakti-yuktasya yogino vai mad-ātmanaḥ | na jñānaṁ na ca vairāgyaṁ prāyaḥ śreyo bhaved iha || ṭīkā ca—tad evaṁ vyavasthayādhikāri-trayam uktam | tatra bhakter anya-nirapekṣatvād anyasya ca tat-sāpekṣatvād bhakti-yoga eva śreṣṭha ity upasaṁharati—tasmād iti tribhiḥ | mad-ātmano mayi ātmā cittaṁ yasya tasya | śreyaḥśreyaḥ-sādhanam || ity eṣā | atra prāyo-grahaṇasyāyaṁ bhāvaḥ | bhajatāṁ jñāna-vairāgyābhyāsena prayojanaṁ nāsty eva | tatra yathā-sthite'pi sadyo-mukti-mārge keṣāṁcit krama-mukti-mārge pravṛttir jāyate | tathā brahma-bhūtaḥ prasannātmā ity-ādi-śrī-gītānusāreṇa yadi krama-bhakti-mārge pravṛttiḥ syāt, tadā bhavatv iti | tad evaṁ bhakteḥ prema-lakṣaṇe sarva-phala-rāje sva-phale nāsty eva jñānādy-apekṣā ||
Так же он и говорит: «Потому для йогина, сопряжённого с преданностью мне и отдавшего мне сознание, ни знание, ни бесстрастие обычно не будет здесь благом».\n\nИ тика: итак, разграничением названа троица правомочных. И раз преданность ни от чего иного не зависит, а иное зависит от неё, то именно бхакти-йога наилучшая — этим он и заключает словом «потому», тремя стихами. «Отдавшего мне сознание» — у кого душа, сознание во мне, того. «Благо» — средство блага. Вот она.\n\nСмысл слова «обычно» здесь таков. У почитающих нет вовсе надобности упражняться в знании и бесстрастии. Но как и при том, что путь мгновенного освобождения стоит открытым, иные вступают на путь постепенного, — так же, по шри Гите, «ставший брахманом, просветлённый душою» и далее: если случится вступление на постепенный путь преданности, то пусть. Итак, у преданности, имеющей признаком прему, царя всех плодов, в её собственном плоде нет никакой нужды в знании и прочем.
e3aca2583351 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«Обычно» — не смягчение, а допуск для тех, кто пришёл кружным путём. Нужды в знании нет; запрета на него тоже нет.