तत्र श्रवणगुरुसंसर्गेणैव शास्त्रीयविज्ञानोत्पत्तिः स्यात्, नान्यथेत्य् आह— आचार्योऽरणिर् आद्यः स्याद् अन्तेवास्य् उत्तरारणिः । तत्सन्धानं प्रवचनं विद्यासन्धिः सुखावहः ॥ आद्योऽधरः । तत्सन्धानं तयोर् मध्यमं मन्थनकाष्ठं । प्रवचनम् उपदेशः । विद्या शास्त्रोक्तज्ञानं तु सन्धौ भवोऽग्निर् इव । तथा च श्रुतिः—आचार्यः पूर्वरूपम् इत्यादि । अत एव तद्विज्ञानार्थं स गुरुम् एवाभिगच्छेत् इति, आचार्यवान् पुरुषो वेद इति, नैषा तर्केण मतिर् अपनेया प्रोक्तान्येनैव सुज्ञानाय प्रेष्ठा इति ॥ ॥
tatra śravaṇa-guru-saṁsargeṇaiva śāstrīya-vijñānotpattiḥ syāt, nānyathety āha— ācāryo'raṇir ādyaḥ syād ante-vāsy uttarāraṇiḥ | tat-sandhānaṁ pravacanaṁ vidyā-sandhiḥ sukhāvahaḥ || ādyo'dharaḥ | tat-sandhānaṁ tayor madhyamaṁ manthana-kāṣṭhaṁ | pravacanam upadeśaḥ | vidyā śāstrokta-jñānaṁ tu sandhau bhavo'gnir iva | tathā ca śrutiḥ—ācāryaḥ pūrva-rūpam ity-ādi | ata eva tad-vijñānārthaṁ sa gurum evābhigacchet iti, ācāryavān puruṣo veda iti, naiṣā tarkeṇa matir apaneyā proktānyenaiva sujñānāya preṣṭhā iti || ||
Он говорит, что постижение писания возникает только от соприкосновения с гуру слушания, и не иначе: «Ачарья пусть будет первою арани, живущий подле — верхнею арани, их соединение — изложение, а стык знания несёт счастье». «Первая» — нижняя. «Их соединение» — среднее древко пахтания между ними. «Изложение» — наставление. «Знание» — знание, сказанное писанием, рождённое на стыке, как огонь. Так и шрути: «Ачарья — прежний облик» и далее. Оттого и: «Ради постижения того пусть он придёт именно к гуру»; «Знает человек, имеющий ачарью»; «Не уносима рассуждением эта мысль, изречённая именно другим, дражайшая для благого знания».
24e130023fc9 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Огонь не вынуть из одной палки: знание берётся не из книги и не из головы, а на стыке — там, где сказанное передаётся живым голосом.