श्रीसूतोपदेशान्तेऽपि पञ्चभिः— नैष्कर्म्यम् अप्य् अच्युतभाववर्जितं न शोभते ज्ञानम् अलं निरञ्जनम् । कुतः पुनः शश्वद् अभद्रम् ईश्वरे न चार्पितं कर्म यद् अप्य् अकारणम् ॥ टीका च—इदानीं ज्ञानकर्मादराद् अपि भगवत्कीर्तनादिष्व् एवादरः कर्तव्य इत्य् आह—नैष्कर्म्यं ब्रह्म, तत्प्रकाशकं यज् ज्ञानं, यतो निरञ्जनम् उपाधिनिवर्तकं, तद् अपि अच्युतभक्तिवर्जितं चेन् न शोभते नापरोक्षपर्यन्तं भवतीत्य् अर्थः ॥ इत्यादिका ॥
śrī-sūtopadeśānte'pi pañcabhiḥ— naiṣkarmyam apy acyuta-bhāva-varjitaṁ na śobhate jñānam alaṁ nirañjanam | kutaḥ punaḥ śaśvad abhadram īśvare na cārpitaṁ karma yad apy akāraṇam || ṭīkā ca—idānīṁ jñāna-karmādarād api bhagavat-kīrtanādiṣv evādaraḥ kartavya ity āha—naiṣkarmyaṁ brahma, tat-prakāśakaṁ yaj jñānaṁ, yato nirañjanam upādhi-nivartakaṁ, tad api acyuta-bhakti-varjitaṁ cen na śobhate nāparokṣa-paryantaṁ bhavatīty arthaḥ || ity-ādikā ||
И в конце наставления шри Суты — пятью стихами: «Даже бездействие, даже знание, вполне незапятнанное, не блистает, если лишено настроения к Ачьюте; что же говорить о деянии, вечно неблагом и не посвящённом Владыке, — хотя бы и бескорыстном?» И тика: «Ныне он говорит, что почтение следует воздавать воспеванию Бхагавана и прочему — более, чем знанию и деянию. „Бездействие“ — Брахман; знание, являющее его, оттого и „незапятнанное“, что устраняет придатки; но и оно, если лишено преданности Ачьюте, не блистает, то есть не доходит до непосредственного видения». Так и далее.
5774cb4041c6 · publicado 21 sept 2026, 0:52:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Сказано не «бесполезно», а «не блистает»: знание доводит до порога и останавливается, потому что видеть — не его дело.