श्रीराधाश्रयणात् सुखं निवसतोः केशाननव्याजतोध्वान्तेन्द्वोर् हृदि शङ्कितं न हि गतं निर्वैरिणोर् अप्य् अहोध्वान्तं यन् निजसीमनि भ्रमरकव्यूहं पुरः स्वं भयाद्इन्दुश् चालिकसत्कलाग्रगनिजव्यूहं स्वगुप्त्यै न्यधात्
śrī-rādhāśrayaṇāt sukhaṁ nivasatoḥ keśānana-vyājatodhvāntendvor hṛdi śaṅkitaṁ na hi gataṁ nirvairiṇor apy ahodhvāntaṁ yan nija-sīmani bhramaraka-vyūhaṁ puraḥ svaṁ bhayādinduś cālika-sat-kalāgraga-nija-vyūhaṁ sva-guptyai nyadhāt
«Тьма и луна, найдя приют у Шри Радхи, счастливо живут под видом волос и лица; и хоть они перестали враждовать, опасение, о чудо, не ушло из их сердец: тьма из страха выставила на своей границе войско — локоны на лбу, — а луна для защиты — своё: серп лба».
2f2ac314285a · опубликовано 27 сент. 2026 г., 16:59:46 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Тьма и луна — вечные враги; у Радхи они живут в мире, но держат пограничные войска.