किं च— यथा तरोर् मूलनिषेचनेन तृप्यन्ति तत्स्कन्धभुजोपशाखाः । प्राणोपहाराच् च यथेन्द्रियाणां तथैव सर्वार्हणम् अच्युतेज्या ॥ टीका च—किं च, नानाकर्मभिस् तत्तद्देवताप्रीतिनिमित्तान्य् अपि फलानि हरिप्रीत्या भवन्ति । केवलं तत्तद्देवताराधनेन तु न किञ्चिद् इति सदृष्टान्तम् आह—यथेत्यादिका ॥ ॥
kiṁ ca— yathā taror mūla-niṣecanena tṛpyanti tat-skandha-bhujopaśākhāḥ | prāṇopahārāc ca yathendriyāṇāṁ tathaiva sarvārhaṇam acyutejyā || ṭīkā ca—kiṁ ca, nānā-karmabhis tat-tad-devatā-prīti-nimittāny api phalāni hari-prītyā bhavanti | kevalaṁ tat-tad-devatārādhanena tu na kiñcid iti sadṛṣṭāntam āha—yathety-ādikā || ||
И ещё: «Как от поливания корня дерева насыщаются его ствол, ветви и побеги, и как от подношения пране — чувства, так же жертва Ачьюте есть почитание всего». И тика: «И ещё: плоды, причиною которых служит услада тех и этих божеств при разных деяниях, приходят от услады Хари; а одним почитанием тех и этих божеств — ничего. О том он говорит с примером: „как“ и далее».
35d1fa7b1371 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 00:52:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Пример с корнем не о единстве богов, а о порядке: ветви не поливают, и не потому, что они не ветви.