नन्व् एवंभूतभक्तिमार्गे प्रवृत्तिर् निष्ठा वा कथं स्यात्? इत्य् आशङ्क्य तत्र हेतुम् आह— सत्सङ्गलब्धया भक्त्या मयि मां स उपासिता । इति । भक्त्या भक्तिरुच्या स भक्तो माम् उपासिता भजमानो भवति । तस्य च भक्तस्य मदीयं ब्रह्माकारं भगवदाकारं च सर्वम् अपि स्वरूपविज्ञानम् अनायासेनैव भवतीत्य् आह— स वै मे दर्शितं सद्भिर् अञ्जसा विन्दते पदम् ॥ इति । अञ्जसा भक्त्यनुषङ्गेनैव । पदं स्वरूपम् ॥ ॥
nanv evaṁ-bhūta-bhakti-mārge pravṛttir niṣṭhā vā kathaṁ syāt? ity āśaṅkya tatra hetum āha— sat-saṅga-labdhayā bhaktyā mayi māṁ sa upāsitā | iti | bhaktyā bhakti-rucyā sa bhakto mām upāsitā bhajamāno bhavati | tasya ca bhaktasya madīyaṁ brahmākāraṁ bhagavad-ākāraṁ ca sarvam api svarūpa-vijñānam anāyāsenaiva bhavatīty āha— sa vai me darśitaṁ sadbhir añjasā vindate padam || iti | añjasā bhakty-anuṣaṅgenaiva | padaṁ svarūpam || ||
Но как возникнет обращение к такому пути преданности, как возникнет на нём твёрдость? Усомнившись так, он называет тому причину: «преданностью, обретённою общением с благими, он становится моим почитателем». «Преданностью» — вкусом к преданности; тот преданный становится почитателем, чтущим меня. А у такого преданного всё ведение моего своеобразия — и облика Брахмана, и облика Бхагавана — является без усилия; о том он и говорит: «он же легко обретает мою стопу, явленную благими». «Легко» — самим сопутствием преданности. «Стопа» — своеобразие.
16bb34022856 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 00:52:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Вход на путь не объясняется решимостью: он объясняется встречей. Преданность обретается общением, и всё прочее приходит следом.