ततोऽर्चायां हरिं केचित् संश्रद्धाय सपर्यया । उपासत उपास्तापि नार्थदा पुरुषद्विषाम् ॥ इत्यादि । तत एवंप्रभावात् । केचिद् इत्य् अधिष्ठानवैशिष्ट्येन पूर्वतोऽप्य् उत्तमसाधनतत्परा इत्य् अर्थः । नन्व् अवज्ञावद् द्वेषेऽपि सिद्धिः स्यात्? इत्य् आशङ्क्यातिप्रसङ्गवारणेच्छया प्रस्तुतपुरुषरूपाधिष्ठानादररक्षेच्छया च तं वारयति—उपास्तापि इति ॥
tato'rcāyāṁ hariṁ kecit saṁśraddhāya saparyayā | upāsata upāstāpi nārthadā puruṣa-dviṣām || ity-ādi | tata evaṁ-prabhāvāt | kecid ity adhiṣṭhāna-vaiśiṣṭyena pūrvato'py uttama-sādhana-tat-parā ity arthaḥ | nanv avajñāvad dveṣe'pi siddhiḥ syāt? ity āśaṅkyātiprasaṅga-vāraṇecchayā prastuta-puruṣa-rūpādhiṣṭhānādara-rakṣecchayā ca taṁ vārayati—upāstāpi iti ||
«Оттого некоторые, уверовав, почитают Хари в изображении почитанием; но и почитание не даёт цели ненавидящим Мужа» и далее. «Оттого» — по такой его силе. «Некоторые» — то есть преданные этому средству, высшему прежнего по особенности вместилища; таков смысл. Но ведь тогда, как при пренебрежении, достижение было бы и при ненависти? — заподозрив это, он отводит его словами «и почитание», — желая отвратить чрезмерное следствие и сохранить почтение к тому вместилищу в облике человека, о котором шла речь.
80f379b22582 · опубликовано 21 сент. 2026 г., 00:52:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Оговорка поставлена там, где довод грозил зайти слишком далеко: изображение выручает невнимательного, но не того, кто ненавидит живого.